Palazzo Stefanopoli-Porciatti, Pałac renesansowy w historycznym centrum Grosseto, Włochy.
Palazzo Stefanopoli-Porciatti to trzypiętrowy budynek przy Via Ginori z neorenesansową fasadą. Parter wyłożony jest rustykalnym trawertynem, a dwie górne kondygnacje mają imitację kamiennego lica zwaną „pidocchino”, typową dla Florencji. Na ulicę otwierają się trzy portale wejściowe, tylko środkowy jest łukowy, a nad nimi znajdują się dwa rzędy po pięć okien.
Stefanopoli, rodzina greckiego pochodzenia, osiedliła się tu w XVIII wieku na ziemiach nadanych przez wielkich książąt Habsburgów-Lotaryńczyków. W 1854 roku pałac przeszedł na Lorenzo Porciattiego, syna Rosy Stefanopoli; ród wygasł wraz ze śmiercią Giuseppe w Livorno 18 grudnia 1890 roku. Syn Porzia, architekt Lorenzo Porciatti, przebudował go w stylu neorenesansowym w 1908 roku i sprzedał w 1911 roku prowincji Grosseto.
Nazwa łączy dwie rodziny: pochodzących z Grecji Stefanopoli i Porciatti, z którymi się spowinowacili. Parter pokryty jest rustykalnym trawertynem, a dwie górne kondygnacje — „pidocchino”, florencką techniką cementową imitującą kamień. Z trzech portali tylko środkowy jest łukowy.
Pałac stoi po wschodniej stronie via Ginori w historycznym centrum Grosseto, niedaleko szpitala della Misericordia. Na początku XXI wieku wrócił do prywatnych właścicieli i w latach 2004–2006 został odrestaurowany przez architekta Giuseppe Chigiottiego, dlatego wnętrze nie jest udostępnione jako publiczny zabytek; neorenesansową fasadę i trzy portale widać jednak z ulicy.
Pięć cystern na wodę deszczową odkryto pod kamiennymi schodami podczas renowacji w 2005 roku; służyły one zaopatrzeniu w wodę lokatorów pałacu. Schody wspierają się na żeliwnej podstawie wykonanej w odlewniach w Follonice.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 572 współtwórców z całego świata.