Bastion Parlascio, Średniowieczny bastion w Pizie, Włochy

Bastion Parlascio wznosi się jako ufortyfikowana struktura zintegrowana ze starożytnymi murami Pizy, z solidną kamienną konstrukcją i strategiczną pozycją w pobliżu rzymskiego stanowiska archeologicznego znanego jako Bagni di Nerone.

Pierwszą osłonę Porta del Parlascio stanowiła wieża bramna zbudowana w 1320 roku przez Jacopo di Ridolfo. Za pierwszych rządów florenckich w pierwszej połowie XV wieku dodano przeciwbramę przypisywaną Filippo Brunelleschiemu. Widoczny dziś bastion wzniósł w 1543 roku Nanni Unghero, jeden z pierwszych przykładów nowożytnej fortyfikacji we Włoszech; w wyniku tej budowy zamknięto starą bramę i otwarto obecną Porta a Lucca.

Bastion reprezentuje ewolucję włoskiej architektury militarnej od okresów średniowiecznych do renesansowych, służąc jako przestrzeń muzealna ilustrująca strategie obronne Pizy i rozwój miejski poprzez panele edukacyjne i wystawy.

Bastion stoi obok Porta a Lucca, na rogu via Contessa Matilde i Largo del Parlascio. Od 12 lipca 2024 otwarte są odrestaurowane wnętrza i muzeum wirtualne, a z bastionu można wejść na chodnik po murach miejskich. Tuż obok znajduje się stanowisko archeologiczne Term Nerona.

W wewnętrznym otworze murów mieścił się warsztat, a do 2021 roku na rogu via Contessa Matilde i Largo del Parlascio działał bar. Część wewnętrzna pozostawała jednak zawsze zamknięta i niedostępna poza nielicznymi okazjami. Prace nad wnętrzami zakończono 12 lipca 2024 roku instalacją wirtualnego muzeum, które otwiera też dostęp do murów od strony bastionu.