San Giuseppe, Kościół barokowy w Pizie, Włochy

San Giuseppe to kościół barokowy w Pizie charakteryzujący się liniami zakrzywionymi i bogatymi zdobieniami zarówno na fasadzie, jak i we wnętrzu. Budynek prezentuje typowe elementy tego stylu architektonicznego z kunsztownym ozdobami na ścianach, sufitach i ołtarzach.

Ufundowany w 1530 roku i konsekrowany w 1572 roku kościół należał do sióstr Gesuate z Lukki. Został całkowicie przebudowany w latach 1707–1710 przez pizańskich braci Giuseppe i Francesco Melani, malarzy i architektów, którzy przeprojektowali także fasadę i dekorację stiukową wnętrza. Od 1791 roku mieściła się tu Compagnia del Ss. Salvatore, zwana „del Crocione”, założona przez Giordano da Rivalto w XIV wieku.

Od 1791 roku w kościele miało siedzibę Bractwo Najświętszego Zbawiciela, zwane „del Crocione”, założone w XIV wieku przez Giordana da Rivalto. Tablica po lewej stronie wejścia upamiętnia jego fundację, a ta po prawej – renowacje z 1895 roku. Kościół należy do Misericordia di Pisa i od 2003 roku jest ponownie otwarty dla kultu.

San Giuseppe stoi przy via San Giuseppe, ulicy noszącej jej imię, w historycznym centrum Pizy. Marmurowy portal z dużym oknem nad nim i dwie tablice po bokach wejścia znajdują się na fasadzie od strony ulicy i są czytelne z chodnika. Kościół należy do Misericordia di Pisa i od 2003 roku jest ponownie otwarty dla kultu.

Chrystus upadający pod krzyżem na prawej ścianie to drewniana rzeźba pokryta białym stiukiem, wykonana przez Giuseppe Giacobbiego w 1705 roku dla kartuzji w Calci i przeniesiona tutaj dopiero w 1808 roku. Ceglana dzwonnica z 1710 roku zastąpiła wcześniejszą z 1614 roku.