San Francesco, Kościół w Grosseto, Włochy
San Francesco to kościół z cegły w centrum Grosseto z elementami architektury romańskiej i gotyckiej. Budynek wyróżnia się dużym oknem rozety nad wejściem głównym i przylegającym klasztorem, który stanowi część kompleksu monasterskiego.
Franciszkanie są poświadczeni w Grosseto 6 grudnia 1233 roku aktem z Archiwum Państwowego w Sienie, wymieniającym ziemię w contrada fratrum minorum. Osiedlili się na miejscu dawnego klasztoru benedyktyńskiego San Fortunato, a XVII-wieczna inskrypcja podaje, że papież Mikołaj IV w 1289 roku nakazał poświęcić kościół św. Franciszkowi. Hrabia Ildebrandino Aldobrandeschi zapisał w 1284 roku fundusz na budowę, a mieszkańcy uczynili to w 1295 i 1319 roku.
Okolica kościoła nosiła już nazwę contrada fratrum minorum w akcie z 1233 roku, a dokument z 1300 roku nazywa ją contrada Sancti Francisci: miejsce wzięło nazwę od braci. Kościół służył też jako miejsce pochówku miejscowych rodzin, m.in. sędziego Domenico di Matteo Angeli (zm. 1477) i aptekarza Gherardo Giovannetti (zm. 1504).
Kościół stoi przy piazza San Francesco; wirydarz z XVI-wieczną Pozzo della Bufala otwiera się wzdłuż lewej ściany, a druga studnia na wodę deszczową znajduje się naprzeciw prawej strony i dzwonnicy. Fasada do nadproża portalu jest z trawertynu, wyżej z cegły. Dzwonnicę z 1926 r. zaprojektował Lorenzo Porciatti.
W wirydarzu stoi szesnastowieczna studnia Pozzo della Bufala, otoczona dwiema kolumnami z trawertynu podtrzymującymi rzeźbione zwieńczenie, a pod nią znajduje się cysterna na wodę deszczową. Druga studnia, na placu przy dzwonnicy, zbierała deszczówkę i rozprowadzała ją do okolicznych domów.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 055 współtwórców z całego świata.