Santa Maria in Porto Fuori, Kościół rzymskokatolicki w Porto Fuori, Włochy

Santa Maria in Porto Fuori to kościół katolicki pod Rawenną, poświadczony od 1103 r. i konsekrowany w 1131 r. przez Gualtera, późniejszego arcybiskupa Rawenny. Całkowicie zniszczony przez nalot aliancki 5 listopada 1944 r., został odbudowany w tym samym miejscu. Dekretem «Sancta Maria in portu extra moenia» z 15 sierpnia 1915 r. ustanowiono go parafią.

Pierwsze wzmianki o Santa Maria in Porto Fuori pochodzą z dokumentów z 1103 roku dotyczących remontu wcześniejszego budynku; kościół konsekrowano w 1131 roku przez Gualtera, kanonika regularnego z Porto, późniejszego arcybiskupa Rawenny. Był pierwotną siedzibą kanoników regularnych z Porto i ośrodkiem kultu Madonny Greckiej, której obraz według tradycji przybył 8 kwietnia 1100 roku. Na początku XVI wieku mnisi przenieśli się do nowego klasztoru przy Porta Nuova; zniszczony przez aliancki nalot 5 listopada 1944 roku kościół odbudowano w tym samym miejscu.

Nazwa osady Porto Fuori pochodzi od wezwania kościoła. Przez wieki był on pierwotną siedzibą kanoników regularnych z Porto i ośrodkiem kultu Madonny Greckiej, której wizerunek według tradycji przybył cudownie 8 kwietnia 1100 roku; na początku XVI wieku mnisi przenieśli się do nowego klasztoru przy Porta Nuova.

Kościół stoi w osadzie Porto Fuori, niedaleko Rawenny; sama miejscowość zawdzięcza nazwę wezwaniu kościoła. Widoczny budynek to odbudowa po nalocie alianckim z 5 listopada 1944 roku, więc zwiedzający ogląda konstrukcję powojenną, a nie średniowieczną. Parafia została erygowana 15 sierpnia 1915 roku dekretem «Sancta Maria in portu extra moenia».

Komentatorzy Dantego od dawna wiążą kościół z XXI pieśnią Raju, wersem 123, gdzie poeta mówi o „la casa di Nostra donna in sul lito Adriano”; inni widzą w tym Pomposę lub Santa Maria di Portonovo koło Ankony. Kościół przechowywał też Madonnę Grecę, której wizerunek według tradycji przybył 8 kwietnia 1100 roku.