San Rocco, Neoklasycystyczne oratorium w Rawennie, Włochy

Kościół San Rocco stoi przy Via Castel San Pietro, za czworokątnym dziedzińcem ograniczonym dwoma domami mieszkalnymi, z których lewy pełni funkcję plebanii. Neoklasyczna fasada z żółtej cegły z tympanonem otwiera się wielkim portalem w marmurowej oprawie, ujętym czterema pilastrami, a poprzedza ją prostokątny portyk na dwóch rzędach ceglanych kolumn z marmurowymi kapitelami o formach korynckich, do którego prowadzi siedem stopni z kamienia istryjskiego. Po prawej od 1996 roku stoi brązowy posąg ojca Pio z Pietrelciny dłuta Tino Neri, a z tyłu wznosi się kwadratowa dzwonnica z pięcioma dzwonami w tonacji A.

W tym miejscu od 1583 r. stał kościół pod wezwaniem św. Rocha. Wobec wzrostu liczby mieszkańców borgo i złego stanu technicznego starej budowli w 1828 r. rozpoczęto budowę obecnego kościoła według projektu Ignazia Sartiego wzorowanego na Panteonie w Rzymie. Po zawaleniu się kopuły inżynier Luigi Bezzi zastąpił salę na planie koła salą prostokątną; kościół ukończono i konsekrowano 11 października 1846 r.

Oratorium pełni funkcję miejsca modlitwy dla wspólnoty katolickiej od momentu założenia i jest utrzymywane przez Arcybiskupstwo Rawenny-Cervii. Przestrzeń pozostaje częścią codziennego życia religijnego lokalnej społeczności.

Oratorium znajduje się na Via Castel San Pietro w odległości spacerowej od centrum Rawenny. Jako aktywne miejsce kultu, odwiedzający powinni być pełni szacunku i świadomi działań religijnych odbywających się w środku.

Organy piszczałkowe kościoła, zbudowane przez firmę Michelotto w 1984 r., wykorzystują część piszczałek wcześniejszego instrumentu. Prospekt ma trzy szczyty: środkowy z 31 piszczałkami wysunięty przed dwa boczne po 21 piszczałek, o wylotach w kształcie mitry.