Gela acropolis, Starożytne greckie stanowisko archeologiczne w Gela, Włochy.

Akropol w Geli, zwany też wzgórzem Molino a Vento, to wzgórze, na którym stała starożytna Gela. Zachowały się na nim pozostałości archaicznych budowli, greckich świątyń i prehistorycznych grobów. Kolonia grecka miała plateię biegnącą ze wschodu na zachód i wąskie stenopoi; bloki miały około 30,5 m szerokości i były rozdzielone ulicami o szerokości 4 m. Świątynia B, Athenaion, miała 35,22 x 17,75 m; świątynia C, z której pozostała jedna kolumna, 51,30 x 21,70 m.

Grecki osadnicy z Rodos i Krety pod wodzą Antifemosa i Entimosa założyli Ghelę w 688 r. p.n.e. na tym wzgórzu i zbudowali pierwsze sacella; Świątynię A, poświęconą Atenie Lindii, odnalazł Paolo Orsi pod Świątynią B. Świątynia B, dorycki peripteros o wymiarach 35,22 x 17,75 m, powstała w pierwszej połowie VI w. p.n.e. Świątynia C, wzniesiona po zwycięstwie pod Himera w 480 r. p.n.e., została uszkodzona w 405 r. p.n.e. i później służyła jako kamieniołom; miejsce opuszczono w 282 r. p.n.e. po zniszczeniu miasta przez Fintiasa z Akragas.

Akropol zachowuje pamięć o rodoskich i kreteńskich osadnikach pod wodzą Antifemosa i Entimosa, którzy założyli kolonię w 688 r. p.n.e. Świątynie były poświęcone Atenie Lindii, a terakotowe dekoracje Świątyni B były tak wyrafinowane, że gelscy rzemieślnicy zostali później zatrudnieni do ozdobienia skarbca w Olimpii.

Miejsce znajduje się przeważnie na otwartym terenie z małą ilością cienia, dlatego ochrona przed słońcem i woda są niezbędne. Panele informacyjne na terenie wyjaśniają różne ruiny i ich pierwotne cele.

Terakotowe dekoracje dachu świątyni B, w tym maski gorgon i akroteria z jeźdźcami i lwami, wykonali rzemieślnicy z Geli, którzy ozdobili także skarbiec Gelijczyków w Olimpii. Ten eksport lokalnego stylu dekoracyjnego do Grecji jest często pomijany przez zwiedzających.