Maria Santissima Assunta in Cielo, Neoclassyczny kościół katolicki w Gela, Włochy.

Maria Santissima Assunta in Cielo to bazylika na planie krzyża łacińskiego przy Piazza Umberto I, wzniesiona w latach 1766–1799 i ukończona w 1844 neoklasycystyczną fasadą z piaskowca. Dwa porządki kolumn, dorycki niżej i joński wyżej, ujmują trójkątny fronton z maryjnym herbem; nad skrzyżowaniem naw wznosi się półkolista kopuła na ośmiobocznym bębnie.

Obecny kościół zastąpił Santa Maria de Platea, budowlę z XIII–XIV wieku wzniesioną na greckiej świątyni z VI–V wieku p.n.e., prawdopodobnie poświęconej Herze. Po trzęsieniu ziemi w Val di Noto w 1693 roku, które uszkodziło dzwonnicę, 23 stycznia 1766 roku rozpoczęto budowę nowej świątyni, ukończoną w 1799 roku. Dzwonnicę wzniesiono w 1837 roku według projektu Emanuele Di Bartolo, a neoklasyczną fasadę z piaskowca autorstwa Giuseppe Di Bartolo Morsellego ukończono w 1844 roku.

Miejscowi nazywają ją „a Matrici”, kościołem matką; przechowuje bizantyjską ikonę Maria Santissima dell'Alemanna, patronki Geli. W Wielki Piątek figury Cristo Morto i Addoloraty są noszone w procesji ulicami miasta.

Kościół wychodzi na Piazza Umberto I, a główne wejście osiąga się po schodach prowadzących z placu. Południowa strona ma tylko jedne drzwi; północna, gdzie stoją też dzwonnica i dom parafialny, otwiera się na mały ogród. Restauracja z 2025 roku oczyściła piaskowcową fasadę i przywróciła portalom pierwotną zieleń.

Organy nad głównym wejściem mają 31 piszczałek i zostały podarowane przez Benita Mussoliniego po jego wizycie w Geli 14 sierpnia 1937 r., na prośbę proboszcza Antonina Li Destriego. Zbudowano je w 1939 r.