Chapel of San Luca, Kaplica we Florencji, Włochy

Kaplica San Luca, zwana też dei Pittori, otwiera się po północnej stronie Wielkiego Krużganka Santissima Annunziata. Na planie kwadratu nakryta jest sklepieniem krzyżowo-żebrowym na konsolach; dziesięć nisz mieści naturalnej wielkości proroków ze stiuku, a nastawa ołtarzowa to fresk Vasariego przedstawiający św. Łukasza malującego Madonnę, wykonany w latach 1569–1570, w którym ewangelista jest autoportretem Vasariego.

Bracia serwici przekazali dawną salę kapituły Akademii Disegno aktem notarialnym w 1565 roku, zobowiązując ją do ukończenia dekoracji w ciągu pięciu lat. Rzeźbiarz Giovanni Angelo Montorsoli wraz z Vincenzo Borghinim i Giorgiem Vasarim zaprojektował kaplicę za panowania księcia Kosmy I Medyceusza. Pierwotnie zwrócona na północ i poświęcona Trójcy Świętej, została przebudowana w latach 1812–1813 przez Luigiego de Cambrai Digny, który otworzył obecne wejście z Wielkiego Wirydarza.

Kaplica nosi imię św. Łukasza, patrona malarzy, choć pierwotnie była poświęcona Trójcy Świętej. Co roku 18 października Accademia delle Arti del Disegno z okazji inauguracji roku akademickiego odprawia tu uroczystą mszę, a akademia nadal celebruje w kaplicy uroczystości pogrzebowe swoich zmarłych członków.

Do kaplicy wchodzi się od północnej strony Chiostro Grande, przez drzwi prowadzące do dawnej zakrystii; obecne wejście powstało w wyniku prac prowadzonych w latach 1812–1813. Accademia delle Arti del Disegno nadal z niej korzysta i co roku 18 października zleca odprawienie uroczystej mszy z okazji inauguracji roku akademickiego.

Studzienka z marmurową obramą zdobioną kośćmi i kartuszami w centrum kaplicy, przypisywana Montorsoliemu, zakrywa wejście do krypty. Niegdyś zmarłych układano tam siedząco we wnękach ścian; po powodzi szczątki zebrano w centralnym ossuarium. Rodolfo Siviero, pochowany w 1987 r., jako ostatni otrzymał przywilej przyznany w 1983 r.