Chiostrino dei Voti, Dziedziniec arkadowy w Santissima Annunziata, Florencja, Włochy

Chiostrino dei Voti to krużgankowy przedsionek przed bazyliką Santissima Annunziata, a nie właściwy klasztor: cztery arkadowe boki z półkolistymi łukami na kolumnach korynckich i sklepieniami krzyżowymi tworzą szesnaście lunet, z których dwanaście pokryto freskami. Marmurowa Madonna z Dzieciątkiem przypisywana jest Michelozzowi, a drzwi po tej stronie to boczna wejście oratorium San Sebastiano.

Michelozzo zaprojektował tę przestrzeń w 1447 roku, inicjując projekt dekoracyjny, który trwał do wczesnego 16. wieku. Kilku artystów renesansowych przyczyniło się do tworzenia fresków przez ten długi okres.

Malowane lunety łączą Historie Marii, patronki kościoła, z Historiami świętego Filipa Beniziego, serwity kanonizowanego po śmierci w 1285 roku. Zwiastowania brak celowo: ten epizod należał do cudownego obrazu, który dał nazwę sanktuarium. Nazwa „dei Voti” przypomina wota gromadzone niegdyś w tym miejscu, usunięte i zniszczone w 1785 roku.

Dziedziniec otwiera się na piazza della Santissima Annunziata i wchodzi się do niego z placu; brązowe kropielnice na kolumnach przed wejściem do kościoła wykonał Francesco Susini (1615). Lunety numeruje się od lewej do prawej dla wchodzącego z placu, licząc tylko te malowane. Dodany w drugiej połowie XIX wieku dach ze szkła i żelaza osłania freski.

Wota wypełniały niegdyś każdą wolną przestrzeń: obrazki, rzeźby z drewna i gipsu, a nawet figury woskowe. Usunięto je i zniszczono w 1785 roku, podobno za radą wielkiego księcia Pietro Leopolda Lotaryńskiego. W latach 1656–1687 pusta luneta na prawej ścianie mieściła drzwiczki szafy sreber Beato Angelico, dziś w Museo di San Marco.