San Simpliciano - Main cloister, Krużganek w dzielnicy Brera, Mediolan, Włochy

Główny krużganek San Simpliciano to prostokątny dziedziniec otoczony arkadami na podwójnych kolumnach toskańskich. Kolumny ustawiono osią prostopadle do boków dziedzińca, co jest rzadkim rozwiązaniem w architekturze manieryzmu i dało krużgankowi nazwę „krużganek dwóch kolumn”. Nad arkadami fryz wielkich tryglifów podtrzymuje pilastry jońskie, a nad oknami znajdują się freski z popiersiami świętych.

Duże zamówienia cegieł odnotowane od 1555 roku sugerują, że prace nad korpusem wirydarza rozpoczęły się wtedy, wkrótce po powierzeniu bazyliki i klasztoru benedyktynom. Kontrakty od 1559 roku i z kolejnych lat obejmują ponad sto kolumn zamówionych u rzeźbiarza Alessandra Rocchetto. W latach 1621–1623 prace powierzono Francescowi Marii Richiniemu, nie wiadomo jednak, czy były to tylko renowacje, czy budowa nigdy nie ruszyła. Całościowy projekt przypisuje się, bardzo spornie, Vincenzowi Seregniemu.

Nazwa „krużganek dwóch kolumn” pochodzi od podwójnych kolumn toskańskich, ustawionych osią prostopadle do boków dziedzińca, a nie równolegle. Arkada między pilastrami nawiązuje do krużganka Bramantego w Sant'Ambrogio, a w pachwinach nad oknami namalowano freski z popiersiami świętych.

Dostęp do krużganku odbywa się przez bazylikę, gdzie odwiedzający mogą spacerować pod szerokim arkadami na otwartym powietrzu. Centralna lokalizacja w Mediolanie sprawia, że jest łatwo dostępny transportem publicznym i pieszo od innych historycznych stanowisk.

Krużganek wykorzystuje sparowane kolumny kamienne zamiast pojedynczych podpór, tworząc niezwykły rytmiczny wzór w całej arkadzie. Ten wybór architektoniczny odróżnia go wizualnie od innych krużganków i odzwierciedla celową decyzję projektową z okresu renesansu.