Abbey of San Martino in Valle, Średniowieczne opactwo w Gole di Fara San Martino, Włochy

Opactwo San Martino w Valle to monaster benedyktyński zbudowany bezpośrednio w stromych zboczach gór Maiella. Stanowisko zawiera ruiny kościołów, dzwonnicę i wiele struktur rozmieszczonych na różnych poziomach wąwozu.

Kościół w zamku Rocca S. Martino jest poświadczony już w 829 r. wśród posiadłości klasztoru Santo Stefano in Lucania w Tornareccio. W 1044 r. hrabia Chieti Credindeo podarował go kapłanowi Isberto, aby założył niezależny klasztor benedyktyński, zniesiony w 1452 r. przez papieża Mikołaja V. Powódź 8 września 1818 r. zasypała opactwo gruzem; wykopaliska z 1891 i 2009 r. odsłoniły szczątki.

Nazwa San Martino in Valle odnosi się do świętego Marcina i doliny pod Gole di Fara San Martino. Kościół powstał jako erem wykuty w skale; mur z trzema arkadami wciąż oddziela nawę główną od północnej, skąd wchodzi się do tego pierwotnego rdzenia. Dziś to ruina odwiedzana ze względu na średniowieczne pozostałości.

Ruiny leżą przy Gole di Fara San Martino, na końcu trasy przez wąwóz; brama prowadzi na wewnętrzny dziedziniec z portykiem o trzech łukach, a po jego północnej stronie stoi dzwonnica typu a vela. Wykuta w skale komora za murem z trzema łukami to najstarsza część i łatwo ją przeoczyć. Podłoże jest kamieniste i gruzowate: potrzebne solidne buty i woda, na miejscu nie ma żadnych udogodnień.

Pierwsze wykopaliska mające odsłonić opactwo rozpoczęto w 1891 roku, ale dopiero kampania z 2009 roku wydobyła całą strukturę na światło dzienne. Kościół był częściowo wykuty w skale, co sugeruje, że miejsce to najpierw było pustelnią, zanim stało się klasztorem benedyktyńskim.