San Francesco di Paola, Katolicki kościół pielgrzymkowy w Milazzo, Włochy.

San Francesco di Paola to katolicki kościół pielgrzymkowy na Colle San Biagio w Milazzo, z przyległym klasztorem minimitów. Dwukondygnacyjną fasadę ujmują pilastry korynckie, a wieńczy ją krzywoliniowa stela z medalionem i dewizą „CHARITAS”. XVIII-wieczny ołtarz główny z wielobarwnych marmurów, dzieło Giacomo Amato i Gianfranco Arena, ma intarsjowany paliotto oraz alegorie Wiary i Nadziei.

Sanktuarium zostało zbudowane osobiście przez Franciszka z Paoli w latach 1464–1467 na ruinach kaplicy poświęconej San Biagio dei Ragusei i pierwotnie było dedykowane Jezusowi i Marii. Po kanonizacji świętego 1 maja 1519 nadano mu jego imię. W 1620 roku kościół powiększono i odwrócono jego oś, a po trzęsieniu ziemi w Val di Noto w 1693 roku przyjął późnobarokowe formy. Pożar 10 maja 1908 roku i trzęsienie ziemi w Mesynie 28 grudnia 1908 roku spowodowały zniszczenia.

Sanktuarium jest jedynym na Sycylii poświęconym św. Franciszkowi z Paoli; inne kościoły wyspy czczą jego postać, ale nie są sanktuariami. Sam święty założył je w latach 1464–1467, a następnie powierzył Minimom. Kolorowa majolika przedstawiająca świętego wskazuje dziś miejsce pierwotnego zachodniego wejścia.

Sanktuarium stoi na Colle San Biagio, do którego prowadzi droga łącząca niegdyś dzielnicę San Papino z murowanym miastem; dawna zachodnia brama jest dziś oznaczona kolorową majoliką świętego. Kościół i przyległy klasztor mają wspólną fasadę, a wejścia klasztorne i jego pięć balkonów znajdują się na lewo od drzwi kościoła.

Sanktuarium jest jedynym na Sycylii poświęconym św. Franciszkowi z Paoli; pozostałe miejsca kultu na wyspie to kościoły pod jego wezwaniem. Sam święty uczestniczył w budowie pierwszej świątyni i klasztoru w latach 1464–1467, a kompleks otrzymał jego imię dopiero po kanonizacji 1 maja 1519 roku.