San Bartolomeo, Kościół barokowy w Rovigo, Włochy

San Bartolomeo to szesnastowieczny kościół w Rovigo, jeden z nielicznych przykładów renesansowej architektury sakralnej w Polesine, wzbogacony barokową sztukaterią i freskami z następnego stulecia. Stoi przy piazzale San Bortolo obok dawnego klasztoru oliwetanów, którego wirydarz z dwunastoma pomieszczeniami przetrwał. Dzwonnica, przypisywana architektowi z Ferrary Albertowi Schiattiemu, została ukończona w 1592 roku.

Umiliati wznieśli tu pierwszy kościół w XIII wieku, za zgodą biskupa Guglielmo d'Este z 10 czerwca 1255; wspólnota podupadła, a klasztor formalnie zniesiono 21 października 1474. Zgoda papieża Sykstusa IV z tego dnia przekazała kompleks oliwetanom, którzy w 1480 rozebrali stary klasztor i odbudowali go wraz z wirydarzem. Obecny kościół zastąpił wcześniejszy: kamień węgielny położono 21 marca 1562 według projektu Bartolomea Bonrizza, prace trwały do 1565 przy udziale architekta z Ferrary Alberta Schiattiego; dzwonnica ukończona w 1592 miała w 1576 jeszcze około 10 metrów.

Miejscowi nazywają ją San Bortolo, wenecką formą imienia, od której bierze nazwę także plac Piazzale San Bortolo. Od 1956 roku jest siedzibą parafii San Bartolomeo apostolo i nadal służy kultowi katolickiemu. Sąsiedni klasztor oliwetanów, zniesiony w 1797 roku, zachował swoje struktury, ale nie jest już używany.

Kościół znajduje się na Piazzale San Bortolo w pobliżu Via Antonio Oroboni i jest łatwo dostępny pieszo z centrum miasta. Odwiedzający powinni mieć świadomość, że godziny otwarcia są różne w niedziele i święta religijne, a oczekuje się poszanowania w ubraniu.

Wewnątrz znajduje się organy pipeowe zbudowane w 1778 roku przez słynnego mistrza rzemiosła Gaetano Callido, które pozostają w pełni funkcjonalne do dzisiaj. Ten instrument należy do najcenniejszych zachowanych dzieł Callido i ma szczególne znaczenie dla osób zainteresowanych historią muzyki.