Palazzo Doria-Pamphilj, Pałac barokowy i muzeum w Valmontone, Włochy.

Palazzo Doria-Pamphilj to masywny, kwadratowy pałac barokowy w Valmontone, podzielony na 365 pokoi. Na Piano Nobile znajdują się freski namalowane w latach 1657–1661 przez artystów takich jak Pier Francesco Mola, Gaspard Dughet, Guillaume Courtois, Francesco Cozza i Mattia Preti. Na parterze mieści się Museo di Palazzo Doria-Pamphilj z zabytkami z lokalnych stanowisk archeologicznych.

Budynek był początkowo ufortyfikowanym zamkiem, odnowionym i rozbudowanym przez Barberinich w pierwszej połowie XVII wieku. Gdy książę Camillo Pamphilj otrzymał w 1651 roku lenno Valmontone, uczynił je ośrodkiem swojej Città Panfilia, idealnego miasta z kościołem, stajniami, magazynami i domami. Główna faza budowy pod nadzorem jezuity Benedetto Molliego trwała od około 1653 do 1658 roku, z późniejszymi zmianami do XVIII wieku. 25 maja 1944 roku bombardowanie poważnie uszkodziło pałac.

Nazwa łączy rody Doria i Pamphilj; Camillo Pamphilj, który w 1651 roku otrzymał lenno Valmontone, nazwał swoje idealne miasto Città Panfilia. Prywatne kaplice poświęcone są Bogu Ojcu („del Padreterno”) i świętej Agnieszce, patronce Pamphiljów. Freski powstały w latach 1657–1661 m.in. dzięki Pierowi Francescowi Moli, Gaspardowi Dughetowi, Guillaume'owi Courtois i Mattiemu Pretiemu.

Muzeum archeologiczne zajmuje cztery sale na parterze pałacu, a Piano Nobile z freskami zwiedza się osobno. Ekspozycja odtwarza stanowiska wokół Valmontone: wioskę smolarzy z Colle Carbone, osadę rolniczą Colle dei Lepri, rzymskie termy przy statio i piec z Colle Pelliccione. Warto wypatrzyć skórzany napierśnik ze złotymi blaszkami, symbol muzeum, oraz sarkofag z tufu z III w. n.e., znaleziony w 2011 roku w pobliżu lotniska.

Główne piętro zawiera cztery specjalnie zaprojektowane pokoje symbolizujące Ogień, Powietrze, Wodę i Ziemię jako oddzielne przestrzenie. Ponadto kilka komnat w całym pałacu poświęcono różnym kontinentom, pokazując, jak rodzina chciała wyrazić swoją wizję świata.