Palazzo Civran Grimani, Pałac neoklasycystyczny w San Polo, Wenecja, Włochy

Palazzo Civran Grimani to neoklasycystyczny pałac w sestiere San Polo w Wenecji, nad Kanałem Grande przy ujściu Rio della Frescada, między Palazzo Dandolo Paolucci a Palazzo Caotorta-Angaran. Postpalladiańska fasada przedłuża się na boku w prostszych formach; rustykalny parter ma portal wodny, a piano nobile liczy siedem jednodzielnych okien i długi balkon biegnący za narożnikiem.

Pałac został odbudowany w XVIII wieku na miejscu gotyckiego budynku wzniesionego najpóźniej w XV wieku. Wielu historyków architektury weneckiej, w tym Elena Bassi, przypisuje przebudowę Giorgio Massariemu, który miał tam pracować w latach 1720–1740. W 1818 roku wprowadziła się rodzina Grimani, utraciwszy pałac w parafii San Luca przekazany państwu; później sprzedała i odkupiła tę rezydencję, zachowując ją do czasów nowożytnych. Burmistrz Filippo Grimani mieszkał tu w latach 1895–1916.

Pałac przedstawia architektoniczną przemianę Wenecji w XVIII wieku, kiedy to neoklasyczne projekty zastąpiły średniowieczne konstrukcje gotyckie.

Pałac stoi nad Kanałem Wielkim przy ujściu Rio della Frescada, między Palazzo Dandolo Paolucci a Palazzo Caotorta-Angaran, więc ogląda się go z wody, a nie zwiedza w środku. Waporetta przepływają obok; od przystanku San Tomà kilka minut pieszo dzieli od Rio della Frescada, biegnącego wzdłuż bocznej fasady.

Za pałacem znajduje się znaczący ogród, który jest dobrze utrzymany pomimo gęstej zabudowy Wenecji. Ta zielona przestrzeń pozostaje w dużej mierze niewidoczna dla przypadkowych zwiedzających, którzy widzą tylko budynek z kanału.