Pozzo Etrusco, Muzeum historycznej studni w Perugii, Włochy

Pozzo Etrusco to cylindryczna studnia o głębokości około 37 metrów, wykopana w glinie i zaokrąglonych otoczakach. Pierwsze 4 metry pod poziomem ulicy tworzą czworokątną komorę, która do głębokości 16 metrów rozszerza się w cysternę o średnicy około 5,60 metra; niżej studnia zwęża się do 3 metrów. Górną część pokrywają duże płyty trawertynu, a dwie kamienne kratownice osadzone bez zaprawy, każda o masie około 8 ton, podtrzymują trawertynowy strop.

Etruscy zbudowali tę strukturę w trzecim wieku przed Chrystusem, aby zaopatrzyć swoją osadę w wodę. Konstrukcja pokazuje, jak ważne było przechowywanie wody dla miast w tamtym okresie.

Studnia nazywana jest też Pozzo Sorbello, od rodu Bourbon di Sorbello, który w 1780 roku nabył Palazzo Sorbello wraz ze studnią. Markiz Uguccione III zezwolił wszystkim mieszkańcom placu na swobodne czerpanie z niej wody, dzięki czemu nie musieli już korzystać z publicznych fontann starego miasta.

Wejście znajduje się pod numerem 18 na piazza Danti, przez kryte przejście prowadzące do podziemnych pomieszczeń Palazzo Sorbello. Studnia ma około 37 m głębokości: pierwsze 4 m zajmuje czworoboczna komora, niżej szyb rozszerza się w cysternę o średnicy około 5,60 m. Zasilają ją nadal trzy całoroczne źródła.

Struktura została zbudowana z masywnych bloków trawertynu i monolitycznych belek, co wyróżniało jej projekt od typowych zbiorników wody tamtych czasów. To niezwykłe podejście uczyniło dzieło wyjątkowo trwałym.