San Severo, Budynek kościelny w Perugii, Włochy.

San Severo prezentuje architekturę neoklasycystyczną z czystymi liniami i proporcjonalnymi formami, charakteryzującą się klasycznymi elementami takimi jak kolumny, tympanony i symetryczne fasady typowe dla budynków religijnych XVIII wieku.

Obecny budynek pochodzi z 1758 roku i został wzniesiony przy starszym kościele kamedulskim, założonym w czasach św. Romualda (X–XI w.), którego małe apsydy i ostrołukową niszę widać pod dawnym klasztorem. Według tradycji pierwszy kościół powstał na pogańskiej świątyni boga słońca, od której prawdopodobnie pochodzi nazwa dzielnicy. Między XIII a XVI wiekiem, do 1520 roku, był członkiem ręcznym klasztoru kamedułów w Sansepolcro. Po raz pierwszy przebudowano go w XV wieku, z trzema nawami.

Fresk Trójcy Świętej i świętych Rafaela i Perugina (1505–1521) znajdował się niegdyś na drugim ołtarzu po lewej stronie piętnastowiecznego kościoła o trzech nawach. Obecnie jest eksponowany osobno w prostokątnym pomieszczeniu przylegającym do kościoła, oddzielonym od dzisiejszego budynku.

Kościół wznosi się na wysokości 493 m przy piazza Raffaello w Porta Sole, w najwyższej części Perugii, więc dojście prowadzi pod górę. Fresk Rafaela i Perugina nie znajduje się w kościele, lecz w przyległej prostokątnej sali, dostępnej z tego samego placu. W dawnym klasztorze widać pozostałości starszego kościoła kamedułów, małe apsydy i ostrołukową niszę.

Fresk Trójcy Świętej i świętych Rafaela i Perugina (1505–1521) znajdował się niegdyś na drugim ołtarzu po lewej stronie starego trzynawowego kościoła. Dziś jest zdjęty ze ściany i pokazywany osobno w prostokątnej sali przylegającej do kościoła, poza nawą.