Península salentina, Półwysep w regionie Apulia, Włochy

Półwysep Salento to subpółwysep Półwyspu Apenińskiego w południowo-wschodnich Włoszech, zajmujący od 5 329 do 5 856 km² w zależności od przyjętych granic administracyjnych. Rozciąga się na około 100–150 km z północy na południe i zwęża do 30–40 km między Zatoką Tarencką a Morzem Adriatyckim. Jego najdalej wysunięty na południe punkt to przylądek Santa Maria di Leuca, w najwęższym miejscu Cieśniny Otranto.

Półwysep Salentyński zamieszkiwali w starożytności Messapowie, a później greccy koloniści zakładali osady na jego wybrzeżach. Cały półwysep należy do Apulii, a jego najdalej wysuniętym na południe punktem jest przylądek Santa Maria di Leuca, w najwęższym miejscu Kanału Otranto. Do jego miast należą Tarent, Lecce, Manduria, Nardò, Mesagne, Francavilla Fontana i Otranto.

Kuchnia lokalna odzwierciedla wpływy śródziemnomorskie i bliskowschodnie, które odwiedzający mogą skosztować w tradycyjnych potrawach związanych z rybołówstwem i rolnictwem. Te przepisy pokazują, jak wymiana kulturalna przez wieki ukształtowała codzienne nawyki żywieniowe i posiłki rodzinne w całym regionie.

Ten obszar najlepiej się odkrywa samochodem, ponieważ drogi regionalne łączą różne miasta i odcinki brzegowe na półwyspie. Lotniska w Brindisi i Bari zapewniają połączenia międzynarodowe, co ułatwia dotarcie do głównego miasta.

Południowym krańcem półwyspu jest przylądek Santa Maria di Leuca, gdzie Kanał Otranto zwęża się najbardziej. Półwysep zajmuje około 5 329 do 5 856 km² w zależności od przyjętych granic administracyjnych i rozciąga się na 100 do 150 km z północy na południe. W najwęższym miejscu liczy tylko 30 do 40 km między Zatoką Tarencką a Adriatykiem.