Villa Rodocanacchi, Zabytkowa willa w Livorno, Włochy

Villa Rodocanacchi stoi na wzgórzu w Monterotondo pod Livorno, w dużym parku. Wzniesiona w 1636 roku jako kwadratowa rezydencja wiejska, miała cztery narożne ryzality przypominające wieżyczki późnorenesansowej budowli florenckiej, wchłonięte w bryłę budynku w 1846 roku. Rysunek z około 1735 roku przechowywany w Biblioteca Labronica ukazuje jej pierwotny wygląd.

Hrabia Scheriman zbudował willę w 1636 roku na ziemiach należących do Certosa di Calci, jako zwarty, kwadratowy budynek na szczycie wzgórza. Scherimanowie sprzedali ją w 1822 roku Giovanniemu Grantowi, a w 1843 roku posiadłość kupił Emanuele Rodocanacchi. W 1846 roku cztery narożne przypory włączono w bryłę budynku; zmiany zewnętrzne określił florencki architekt Castellucci w pierwszej dekadzie XX wieku.

Nazwa willi pochodzi od Emanuelego Rodocanacchiego, zamożnego właściciela, który kupił posiadłość w 1843 roku. W salonach reprezentacyjnych znajdowały się Glorifikacja Muzyki oraz grupa lecących puttów, oba przypisywane Giuseppe Marii Terreniemu i dziś nieistniejące. Dwa medaliony Bertela Thorvaldsena, Dzień i Noc, powstały podczas jego pobytu w Montenero, u baronów Schubart.

Villa Rodocanacchi stoi na wzgórzu w dzielnicy Monterotondo w Livorno, a nie przy Via Calzabigi. Budynek jest zamknięty od 2011 roku, gdy biura USL 6 przeniesiono do szpitala miejskiego przy viale Alfieri. Otaczający park, otwarty dzięki porozumieniu między stowarzyszeniem obywatelskim Reset a gminą, jest utrzymywany.

Mozaikową posadzkę tarasu wykonał w 1886 roku architekt Bertini, z arabeskami i postaciami wzorowanymi na Oriencie. Willa miała też dwa medaliony Bertela Thorvaldsena, Dzień i Noc, powstałe podczas jego pobytu w Montenero u baronów Schubart; ich obecne miejsce nie jest znane.