Villa Pallavicino, Willa w Busseto, Włochy

Villa Pallavicino wznosi się na kwadratowej sztucznej wyspie otoczonej stawem rybnym, do której prowadzą trzy mostki. Jej plan to szachownica pięciu kwadratowych brył: otwartej środkowej i czterech narożnych, doskonale symetrycznych na każdej elewacji. Cztery wejścia środkowej bryły prowadzą do barokowego atrium nakrytego sklepieniem parasolowym, ozdobionym pod koniec XVI wieku freskami z klasycznymi bóstwami, groteskami, puttami i fantastycznymi zwierzętami.

Matteo Marri, kondotier z Busseto, rozpoczął budowę willi w 1518 r.; architekt pozostaje nieznany, choć wymienia się Bramantego lub Vignolę. Około 1530 r. Pallavicino kupili ją jako letnią rezydencję i w 1533 r. gościli w niej cesarza Karola V. W 1543 r. odbyło się tu spotkanie papieża Pawła III z Karolem V, które zapoczątkowało księstwo Parmy i Piacenzy. Około 1740 r. Carlo Bossi ozdobił fasady sztukaterią rokokową.

Willa mieści od 2009 roku narodowe muzeum Giuseppe Verdiego, a Palazzo delle Scuderie od 2014 roku muzeum Renaty Tebaldi. Nazwa Boffalora pochodzi od centralnego atrium, zaprojektowanego tak, by powietrze przepływało przez nie ze wszystkich stron, stąd „wieje wiatr”.

Rezydencja jest otwarta dla odwiedzających poprzez wycieczki z przewodnikami z dostępnymi przewodnikami audio w kilku językach. Te narzędzia zapewniają szczegółowe informacje podczas spaceru po pokojach.

Centralny hall nosi nazwę Boffalora („wieje wiatr”), ponieważ jego cztery otwarte wejścia przepuszczają powietrze ze wszystkich stron. Jego sklepienie parasolowe pokrywają freski z końca XVI wieku przedstawiające antyczne bóstwa, groteski, putta i fantastyczne zwierzęta, prawdopodobnie dzieło malarza, który ozdobił Salone degli Stemmi w zamku Torrechiara.