Villa Molin, Renesansowa willa w Mandrii, Włochy

Villa Molin to rezydencja renesansowa w Mandrii o kwadratowym planie, wysokim rustycznym podpiwniczeniem i portykiem jonicznym zwróconym ku Canale di Battaglia. Budynek zachował się dzięki wielokrotnym restauracjom przy zachowaniu oryginalnych detali architektonicznych.

Wenecki architekt Vincenzo Scamozzi zaprojektował tę rezydencję w 1597 roku dla Nicolò Molina, szlachcica Republiki Weneckiej. Nieruchomość odzwierciedla klasyczny język projektowania wysokiego renesansu w regionie weneckim.

Centralna sala pokryta jest freskami iluzjonistycznymi z niszami, kolumnami i balustradami i wznosi się nad dachem jako latarnia oświetlona trójdzielnymi oknami lunetowymi. Mniejsze pomieszczenia zachowują rokokowe sklepienia stiukowe z restauracji przeprowadzonej przez Antonio Capodilistę po 1768 roku. Otoczone murem ogrody zostały obsadzone na nowo przez Igino Koflera w 1955 roku grządkami obramowanymi bukszpanem.

Villa Molin stoi przy publicznej holowni wzdłuż Canale di Battaglia, więc joński portyk i latarnia sali centralnej są widoczne z drogi bez wchodzenia. Otoczone murem ogrody, obsadzone na nowo przez Igino Koflera w 1955 r. grządkami obramowanymi bukszpanem, leżą za domem. Wnętrze z rokokowymi stiukowymi sufitami nie jest regularnie otwartym muzeum.

Rozejm z 3 listopada 1918 podpisano nie tutaj, lecz w sąsiedniej Villa Giusti, po dniach negocjacji prowadzonych w Villa Molin, która podczas I wojny światowej była kwaterą wojskową. Loggia nad Canale di Battaglia nie ma schodów do wody i służy jako otwarty punkt widokowy, a nie wejście.