Torre del Campano, Średniowieczna wieża mieszkalna w Pizie, Włochy

Torre del Campano to wysoka i wąska średniowieczna wieża mieszkalna w Pizie, o prostokątnym planie i pięciu kondygnacjach. Mur ukazuje kilka faz budowy: wielki łuk odciążający obejmuje dwie dolne kondygnacje, a górna część to ciągły mur z jaśniejszego kamienia, być może verrucany, z zamurowanymi jednodzielnymi oknami, częściowo zastąpionymi nowoczesnymi oknami. Otwory rusztowaniowe i wystające wsporniki na ścianach zewnętrznych wskazują na dawne drewniane balkony.

Wieża nazywała się początkowo dei Casciai lub Caciaioli. W grudniu 1785 roku wielki książę Pietro Leopoldo kupił ją i zlecił Alessandro Tognozziemu odlanie nowego dzwonu, który od 7.30 wyznaczał godziny nauki studentów Uniwersytetu w Pizie; na dzwonie wyryto werset Audite disciplinam et estote sapientes. Mur wskazuje na kilka faz budowy.

Wieża zawdzięcza nazwę dzwonowi odlanemu w 1785 roku przez Alessandro Tognozziego dla Uniwersytetu w Pizie, który wyznaczał godziny nauki od 7.30. Wyryto na nim werset Audite disciplinam et estote sapientes. Wcześniej dzwon uniwersytecki wisiał w wieży nad Lungarno zwanej dei Vinai.

Wieża stoi w historycznym centrum Pizy, obok uniwersytetu, któremu niegdyś służyła, i jest domem-wieżą, a nie udostępnionym do zwiedzania zabytkiem: izba dzwonowa nie jest otwarta. Z poziomu ulicy widać pięć kondygnacji, wielki łuk odciążający nad dwiema dolnymi i zamurowane jednodzielne okna. Ściany zewnętrzne zachowały otwory rusztowaniowe i wystające wsporniki, które dawniej podtrzymywały drewniane balkony.

Wieżę wznoszono w kilku fazach, co widać w murze: dwie dolne kondygnacje mają wielki łuk odciążający, a górna część to ciągły mur z jaśniejszego kamienia, być może verrucany. Wsporniki i otwory rusztowaniowe na ścianach zewnętrznych wskazują na drewniane balkony, które powiększały ciasną przestrzeń mieszkalną.