Pieve di Volpedo, Kościół romański w Volpedo, Włochy

Pieve di Volpedo, poświęcona św. Piotrowi, zbudowana jest z cegły i rzecznych otoczaków. Szczytowa fasada z prostym portalem ostrołukowym i niesymetrycznie rozmieszczonymi lizenami zdradza trzy nawy; boczne podwyższono podczas przebudowy w XV wieku. Rzędy czterech kwadratowych filarów dźwigają łuki ostre i półkoliste pod więźbą dachową, a zachowała się tylko główna apsyda, zdobiona lizenami i arkadkami.

Kościół jest po raz pierwszy wzmiankowany w pergaminie z 965 roku. W XV wieku został przebudowany: podniesiono nawy boczne i zniknęły pierwotne apsydiole, które je zamykały, pozostawiając tylko apsydę główną. PóźnoXV-wieczne freski przypisuje się warsztatowi braci Boxilio z Castelnuovo Scrivia, działającemu także przy katedrze w Mediolanie.

Freski przypisuje się warsztatowi braci Boxilio z Castelnuovo Scrivia, w archiwach zwanych też Baxilio lub Basiglio, najważniejszemu w okolicy Tortony, czynnemu w XV i na początku XVI wieku. W absydzie widnieje Chrystus Pantokrator z symbolami czterech ewangelistów, Maryja, św. Michał i król Dawid. Na filarach święci wotywni to m.in. święci Kosma i Damian pewnego Antoniusa, który podpisał fragment w 1462 roku.

Kościół stoi w Volpedo i dociera się do niego pieszo ulicami wsi; fasada wychodzi na otwartą przestrzeń, a wejściem jest ostrołukowy portal. Wnętrze jest na jednym poziomie, a rzędy czterech czworobocznych filarów dzielą trzy nawy, więc nawy boczne można przejść pieszo. Warto zwiedzać za dnia, bo freski w absydzie zależą od światła naturalnego.

Kościół zbudowano z cegły i kamyków rzecznych, a nie z kamienia z kamieniołomu. Jego niewielka dzwonnica ścianowa jest rozpoznawalna na obrazie Fiumana Giuseppe Pellizzy da Volpedo, jednym z dzieł cyklu, który doprowadził do Il quarto stato.