Punta Roma, Szczyt w Alpach Kotyjskich, Piemont, Włochy

Punta Roma, na francuskich mapach Pointe de Rome, to szczyt o wysokości 3070 m w północnej grani grupy Monviso, na granicy Francji i Włoch. Zbocze zachodnie jest bardziej wyrównane, wschodnie mocno poszarpane. Grań opada na północ ku Punta Udine, a na południe przez Colle del Colonnello ku Punta Gastaldi. Skałę tworzą prasinity, amfibolity i eklogity.

Szczyt został po raz pierwszy zdobyty 29 sierpnia 1905 roku przez Ubaldo Valbusę, który nadał mu nazwę Punta Roma, z przewodnikiem Claudio Perottim drogą normalną z Pian del Re. Grań południowa została przebyta po raz pierwszy 11 sierpnia 1921 roku przez Mario Sandriego z Giuseppe i Giovannim Perottimi, a grań północno-wschodnia 12 sierpnia 1933 roku przez Alessandro i Natalię Caligaris z Giovannim Perottim.

Nazwę szczytowi nadał profesor Ubaldo Valbusa, który 29 sierpnia 1905 r. dokonał pierwszego wejścia z przewodnikiem Claudio Perottim. W 1961 r. na „tradycyjnym” wierzchołku ustawiono figurę Madonny oraz pojemnik na księgę szczytową; właściwy najwyższy punkt kilka metrów dalej na południe znaczy kopczyk z kamieni.

Klasyczne podejście zaczyna się w Pian del Re, szlakiem V14 w stronę schroniska Giacoletti do pokrytego blokami płaskowyżu na około 2560 m; tam skręca się w lewo, a na rozwidleniu w prawo, gdzie zaczyna się droga. Ma ona pionowy, mało eksponowany komin (II), potem trawiaste półki i eksponowane odcinki wspinaczki. Schronisko Giacoletti (2741 m) służy jako baza.

Wierzchołek osiągany drogą normalną nie jest najwyższym punktem: właściwy szczyt leży kilka metrów dalej na południe i jest oznaczony małym kopcem kamieni. Na tradycyjnym wierzchołku stoją figura Madonny, ustawiona w 1961 r., oraz pojemnik na księgę szczytową.