Pieve di San Giorgio di Valpolicella

Pieve di San Giorgio di Valpolicella to romańska kościół położony na wzgórzu pokrytym roślinnością, z trzema nawami podzielonymi filarami i kolumnami w środku. Biała dzwonnica wznosi się z szczytu wzgórza, tworząc widoczny punkt orientacyjny w otaczającym krajobrazie.

Kompleks kościoła sięga roku 712 n.e., zbudowany na pozostałościach pogan świątyni zbudowanej przez lud Arusnati z regionu Werony. Ten wzorzec pokazuje, jak wczesne społeczności nakładały nowe przestrzenie święte na starsze struktury religijne.

Ściany wewnętrzne wykazują freski z XIV wieku, które ukazują sceny religijne w barwach i ruchu. Lombard ciborium ma węzły celtyckie i szczegółowe rzeźby zwierząt i roślin, odzwierciedlające sposób, w jaki lokalni rzemieślnicy wyrażali swoje umiejętności w świętych przedmiotach.

Odwiedzający mogą eksplorować wschodni krużganek ze swoimi trzema oryginalnymi arkadami i centralnym studnią, a także muzeum archeologiczne zaprojektowane przez Libero Cecchini. Położenie na szczycie wzgórza oferuje szeroki widok na otaczający region podczas spaceru przez kompleks.

Podstawa kościoła zawiera stary ołtarz świątyni słońca w jednej z kolumn lewej nawy, cechę, którą wiele odwiedzających przeoczy. To ukryte połączenie z wcześniejszymi wierzeniami duchowymi ujawnia, jak głębokie są warstwy religijne w tym miejscu.