Harbour of Bisceglie, Port handlowy w Bisceglie, Włochy

Port Bisceglie rozciąga się wzdłuż wybrzeża Adriatyku i oferuje dwa falochrony z około 500 miejscami cumowania dla jednostek do 30 metrów długości. Obiekt łączy stałe i nowoczesne pływające doki, które razem tworzą funkcjonalny port.

Początki portu są zbieżne z początkami samego Bisceglie: naturalna zatoka osłaniała łodzie przed sztormami z północy i wschodu. W 1211 roku normańska umowa handlowa z Raguzą (Dubrownikiem) zwalniała żeglarzy obu miast z niektórych opłat portowych. Prace przy starym molo rozpoczęto w 1747 roku za Burbonów, przerwał je sztorm, a wznowiono w 1773 roku pod kierunkiem królewskiego inżyniera Giovanniego Buompiede, za około 100 000 dukatów.

Lokalni rybacy pracują tutaj, używając tradycyjnych metod, i codziennie dostarczają świeże ryby na targi i do restauracji miasta. To dziedzictwo rybackie stanowi część codziennego życia w porcie i pozostaje kluczowe dla tożsamości regionu.

Zwiedzający mogą odkryć port z wody lub spacerując po publicznie dostępnych nabrzeżach, aby obserwować rybaków i łodzie w pracy. Wczesny poranek to najlepszy czas na odwiedziny, gdy łodzie wypływają lub powracają.

W 1786 roku Ferdynand IV Burbon zlecił malarzowi Jakobowi Philippowi Hackertowi serię widoków portów królestwa Neapolu; w latach 1786–1794 artysta dotarł też do Bisceglie i namalował z natury widok basenu portowego przy bastionie San Martino.