Piazza Ghiaia, Plac targowy w centrum Parmy, Włochy

Piazza Ghiaia to plac handlowy w sercu Parmy z wieloma poziomami połączonymi marmurową klatką schodową. Układ łączy zadaszone sekcje arkad z otwartymi obszarami i wykazuje elementy architektoniczne z różnych okresów budowy.

Plac powstał po zmianie biegu potoku Parma wskutek powodzi w 1177 roku, która pozostawiła kamieniste koryto, gdzie w 1227 odbył się pierwszy jarmark Sant'Ercolano. Przez stulecia służył jako targ bydła. W 1838 księżna Maria Luigia przeniosła handel bydłem i zleciła Niccolò Bettoliemu budowę Beccherie, niskiego neoklasycznego gmachu z portykiem 50 kolumn doryckich, 21 straganami rzeźniczymi i lodownią, później podarowanego miastu.

Plac pozostaje aktywnym miejscem spotkań, gdzie mieszkańcy robią codzienne zakupy i nabywają produkty regionalne. Zadaszone sekcje i otwarte przestrzenie definiują charakter tradycyjnej włoskiej kultury rynkowej, która trwa od pokoleń.

Targ odbywa się dwa razy w tygodniu pod szklanym zadaszeniem zwanym „vela”; stragany spożywcze zastąpił supermarket na pierwszym poziomie podziemnym, a poziomy -2 i -3 zajmują prywatne garaże. Schody z granitu i białego kamienia z Werony łączą bezpośrednio Ponte di Mezzo z placem.

Pod Palazzo Medioli w 1942 r. urządzono schron przeciwlotniczy 8 m pod viale Mariotti: ponad 400 m² w siedmiu połączonych pomieszczeniach, z bocznym korytarzem wychodzącym wprost na Piazza Ghiaia. Wzdłuż prawego brzegu potoku Parma widać do dziś siedem otworów wentylacyjnych, po jednym na pomieszczenie.