Palazzo Lanfranchi-Toscanelli, Pałac renesansowy przy Lungarno Mediceo, Piza, Włochy.
Palazzo Lanfranchi-Toscanelli to renesansowy pałac nad Lungarno Mediceo, wzniesiony w pierwszej połowie XVI wieku dla Bartolomea Lanfranchiego. Fasada od strony rzeki, przeprojektowana przez Francesca Moskę w 1576 roku, ma rustykowane narożniki na pełną wysokość i łączy różne materiały kamienne. Wnętrza odnowił w XIX wieku Alessandro Gherardesca.
W 1505 roku Bartolomeo Lanfranchi kupił nad Lungarno pięciopiętrowy dom z loggią i studnią, a pałac wzniesiono w pierwszej połowie XVI wieku. Giovan Battista Cervelliera przebudował go w 1560 roku, a w 1576 Albizzo i Giovanni Lanfranchi odbudowali go z nową fasadą od strony rzeki. W 1827 roku nabyli go Toscanelli, a Alessandro Gherardesca nadał mu obecną formę.
Toscanelli, rodzina budowniczych z wyłaniającej się burżuazji, nabyła pałac w 1827 roku i zgromadziła w nim galerię obrazów z dziełami Bronzina, Carlo Dolciego, Cornelisa Bloemaerta, Jacques’a Courtoisa i Károly’ego Markó Młodszego. W latach 1830. zatrudnili Giuseppe Bacchiniego, Luigiego Venturiniego i Benvenuta Brazziniego do dekoracji wnętrz. Kolekcja nie jest już prezentowana w pałacu.
Pałac mieści Archivio di Stato di Pisa od 1913 roku; przechowuje dokumenty od VIII wieku, zebrane w ponad 130 inwentarzach. Badacze korzystają z czytelni na zgłoszenie, a dawna siedziba nad Logge di Banchi służy jako magazyn pomocniczy.
Fasada zawdzięcza „nowoczesny” wygląd Francescowi Mosce, zwanemu Meschino: dwa narożniki boniowane na całą wysokość i kamienie różnego pochodzenia. Manierystyczna rzeźba Tribola, harpia dosiadająca ropuchy, stała tu, zanim trafiła do zbiorów Palazzo Blu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 560 współtwórców z całego świata.