Palazzo Savorgnan, Pałac barokowy w Cannaregio, Wenecja, Włochy.

Palazzo Savorgnan to czteropoziomowy pałac nad Canale di Cannaregio, po prawej stronie Palazzo Priuli Manfrin. Jego parter z rustyką ma centralny prostokątny portal flankowany pojedynczymi oknami lancetowymi, prowadzący do kolumnowego portego. Dwa piętra szlacheckie mają otwory w kamiennych ramach z maskami i balustradami, szeroką serlianę pośrodku i po dwa łukowe okna z każdej strony; drugie piętro nosi też dwa duże herby, a poddasze powtarza układ z mniejszymi kwadratowymi oknami.

Zbudowany w XVII wieku dla szlacheckiej rodziny Savorgnan pałac przypisuje się Giuseppe Sardiemu, inspirowanemu Baldassarem Longheną; Elena Bassi dopuszcza ukończenie go przez Antonia Gasperiego. Poważny pożar w 1788 roku uszkodził wiele części, być może wielką osiemnastowieczną lukarnę, zapoczątkowując upadek trwający do zakupu przez Galvagnów w 1826 roku. Na początku XX wieku budynek stał się żeńskim kolegium, a w 1968 roku przeszedł na własność Prowincji Wenecji.

Rodzina Galvagna przechowywała kolekcję sztuki w pałacu do 1855 roku, kiedy aukcja rozproszyła liczne obrazy do National Gallery w Londynie.

W pałacu mieści się technikum turystyczne „Francesco Algarotti”, dlatego wnętrza nie są udostępnione zwiedzającym. Fasadę i ogród z tyłu, przekształcony w park publiczny wraz z ogrodem Palazzo Manfrin Venier, można zwiedzać pieszo wzdłuż Canale di Cannaregio. Do ogrodu wchodzi się od strony lądu.

Niedawna renowacja fasady ujawniła oryginalne metody konstruowania, pokazując, jak pracownicy asekurowali kamienne gzymsy za pomocą spoin murów i metalowych zacisków. Odkrycie to dostarcza wglądu w praktyczne techniki weneckich budowniczych.