Palazzo Rinuccini, Florence, Pałac renesansowy przy Via Santo Spirito, Florencja, Włochy

Palazzo Rinuccini zajmuje numery od 31 do 41 przy Via Santo Spirito, gdzie w pierwszej połowie XVIII wieku połączono trzy wcześniej odrębne budynki za jedną fasadą. Lewy blok ma trzy kondygnacje i osiem osi od strony Via dei Serragli, z dwoma bliźniaczymi portalami pod pozornymi balkonami i oknami w kamiennych obramieniach. Tarcza z herbem Rinuccinich (skośna wstęga z rombów z trójlistną lambrekiną) oznacza wjazd dla powozów pod numerem 8 rosso przy Via Maffia.

Palazzo powstało z połączenia kilku starszych domów przy via Santo Spirito, w tym domów Soderinich, skonfiskowanych w XVI wieku za udział w spiskach przeciw Medyceuszom. Około 1605 Virginia Savelli, wdowa Vitelli, kupiła i połączyła dwa domy; fasadę wzniesioną między 1606 a 1610 rokiem tradycyjnie przypisuje się Lodovico Cardiemu, zwanemu il Cigoli. Od 1753 Giulio Mannaioni połączył domy narożne przy via Maffia, ukończone w 1758 roku. W 1848 majątek podzielono między córki Pier Francesca Rinucciniego, ostatniego męskiego spadkobiercy; w 1919 przeszedł na miasto Florencja z przeznaczeniem na szkołę.

Budynek zawiera dzieła sztuki z różnych epok stworzonych przez mistrzów regionalnych i szerszych włoskich w swoich pomieszczeniach. Kolekcja ta odzwierciedla smak i powiązania rodziny, która tu mieszkała przez wiele pokoleń.

Kompleks ciągnie się wzdłuż Via Santo Spirito od numeru 31 do 41, na rogu Via Maffia i Via dei Serragli w dzielnicy Oltrarno. Od 2003 roku mieści Liceo Niccolò Machiavelli, więc wejście i dziedzińce są pomieszczeniami szkolnymi; lepiej oglądać fasadę z ulicy, nie licząc na wejście do środka.

Pałac mieścił jedną z najznaczniejszych prywatnych kolekcji sztuki we Florencji: przewodnik Federico Fantozziego z 1842 roku poświęca jej szesnaście stron. Zachowały się freski Bernardina Poccettiego, Giuseppe Zocchiego (Cztery pory roku), Giuliana Trabellesiego, Luigiego Cataniego, Angiola Sarriego i Niccolò Connestabilego (Mit Niobe) oraz posąg Architektury Girolama Ticciatiego, wykonany w 1736 roku na klatkę schodową.