Sacristy of Santo Spirito

Sacristia Santo Spirito to ośmiokątna kamera wczesnego renesansu z czystymi liniami i zbilansowanymi proporcjami. Przestrzeń przechowuje obiekty liturgiczne i szaty, funkcjonując jako mały architektoniczny klejnot w obrębie większego kościoła.

Giuliano da Sangallo zaprojektował i wybudował tę kamerę w 1489 roku, kierując się zasadami architektonicznymi, które Filippo Brunelleschi ustanowił we Florencji. Dzieło powstało w okresie, gdy idee Renesansu przeobrażały florencką budownictwo.

Sacristia zawiera drewniany krucyfiks wykonany przez Michela Anioła podczas jego badań anatomicznych w klasztorze Santo Spirito pod koniec 15. wieku. Odwiedzający mogą zaobserwować, jak to dzieło łączy artystyczną działalność młodego mistrza z duchowym celem tej przestrzeni.

Dostęp do niej uzyskuje się przez główny kościół, a odwiedzający powinni ubierać się szacunkowo, ponieważ jest to czynna przestrzeń religijna. Najlepiej wizytować w podanych godzinach otwarcia, które są skoordynowane z harmonogramem nabożeństw kościoła.

Malowanie poświęcone przedstawiające Świętą Fiacre uzdrawiającą pacjentów wisi w tej przestrzeni, sfinansowane przez Christinę Lotaryńską, małżonkę Wielkiego Księcia Ferdinanda I de Medici. To dzieło łączy artystyczne mecenatu z praktykami leczniczymi Renesansu.