Palazzo Pignatelli di Monteleone, Naples, Pałac z XVI wieku przy Piazza del Gesù Nuovo, Neapol, Włochy.

Palazzo Pignatelli di Monteleone to pięciokondygnacyjny pałac przy Calata Trinità Maggiore, z fasadą zwróconą ku Piazza del Gesù Nuovo. Portal z 1718 roku autorstwa Ferdinanda Sanfelicego ma białe marmurowe boniowanie w diamentowe groty i jest flankowany kolumnami kompozytowymi, których kapitele wyrzeźbiono jako antropomorficzne maski. Wnętrze zachowało kolebkowe sklepienie przejazdu i sklepienia krzyżowo-żebrowe klatki schodowej; resztę podzielono na mieszkania.

Pałac wzniesiono od 1561 roku z polecenia Girolamy Colonna, żony Camilla Pignatellego, trzeciego księcia Monteleone, na gruncie odstąpionym przez klasztor Santa Chiara; projekt wykonał Giovanni Vincenzo Della Monica. Książę Nicola Pignatelli rozbudował go w 1718 roku pod kierunkiem Ferdinanda Sanfelicego, który zaprojektował nigdy nie zrealizowany ośmioboczny dziedziniec. W 1788 roku budynek podzielono na Palazzo grande i Palazzo piccolo, a Grande przeszedł w latach 1823–1832 na francuskiego bankiera René Hilaire'a Degasa.

Neapolitańczycy nazywają pałac „palazzo d' 'o Gas”, zniekształcenie nazwiska rodziny Degas, która mieszkała tu w XIX wieku. Francuski bankier René Hilaire Degas, dziadek malarza Edgara, kupił Palazzo Grande w latach 1823–1832 po ucieczce przed rewolucją francuską. Około 1875 roku Edgar i jego kuzynka Lucie odziedziczyli jego część.

Pałac stoi przy Calata Trinità Maggiore 2, gdzie jego fasada dotyka Piazza del Gesù Nuovo, w historycznym centrum Neapolu. Budynek podzielono na prywatne mieszkania i obiekty noclegowe, dlatego wejście i dziedziniec nie są udostępnione zwiedzającym; marmurowy portal z kapitelami w formie masek ogląda się z ulicy.

Marmurowa tablica na fasadzie upamiętnia częste wizyty malarza Edgara Degasa, którego dziadek René Hilaire Degas był właścicielem nieruchomości. To połączenie ze słynnym artystą daje pałacowi szczególne miejsce w przeszłości kulturalnej Neapolu.