Museo e tesoro del duomo di Monza, Muzeum religijne w Monzy, Włochy.

Museo e Tesoro del Duomo di Monza to muzeum urządzone w podziemnych salach pod wirydarzem katedry, z wejściem od Via Lambro, po lewej stronie fasady. Układ zaprojektowany przez architekta I. Battistoni wzorowano na Museo di San Lorenzo w Genui autorstwa Franco Albiniego. Budowlę z 1963 roku rozbudowano i ponownie otwarto w 2007 roku, dodając dwupoziomową część podziemną według projektu Cini Boeri, mieszczącą dzieła od XIV do XX wieku.

Muzeum powstało w 1963 roku jako Museo Serpero, w podziemnej przestrzeni pod wirydarzem katedry, zaprojektowanej przez I. Battistoni na wzór Museo di San Lorenzo w Genui Franco Albiniego. Zostało znacznie rozbudowane i ponownie otwarte w 2007 roku z nową częścią zaprojektowaną przez Cini Boeri i Roberto Cassanellego, nazwaną imieniem Carlo Gaianiego. Sam skarb zaczął się od naczyń liturgicznych podarowanych przez królową Teodolindę, a później wzbogacili go Berengar I i Visconti.

Nazwa muzeum wywodzi się od muzeum kapituły założonego w 1963 roku jako Museo Serpero, nazwane imieniem Filippo Serpero. Jego rdzeniem jest skarbiec zapoczątkowany liturgicznymi naczyniami podarowanymi przez królową Longobardów Teodolindę, później powiększony przez Berengara I i Viscontich. Srebrne popiersia relikwiarzowe z 1663 roku, wykonane przez mediolańskiego złotnika Aloisio Alessiego na zlecenie archiprezbitera Veli, pokazują te późniejsze dodatki duchowieństwa.

Muzeum znajduje się tuż obok katedry w centrum Monzy i jest łatwo dostępne pieszo z głównego placu. Wnętrza mogą być chłodne, dlatego warto zabrać lekką warstwę ubrania niezależnie od pory roku.

Skarbiec stracił część zbiorów w czasach napoleońskich: w latach 1797–1815 przewieziono go do Cabinet des Médailles w Paryżu, a takie przedmioty jak Korona Agilulfa i Ewangeliarz Ariberta nigdy nie wróciły, prawdopodobnie skradzione i przetopione na złoto w 1804 roku. Dwa srebrne chleby ofiarowane przez Napoleona na offertorium jego koronacji na króla Włoch w katedrze mediolańskiej 26 maja 1805 roku są dziś przechowywane w muzeum.