Saint Remigius oratory, Romańskie oratorium w Pallanza, Włochy

Oratorium Świętego Remigusza to kaplica w stylu romanskim w Pallanza zbudowana z grubych murów kamiennych, zaokrąglonych łuków i solidnych filarów pochodzących ze średniowiecza. Te wytrzymałe elementy strukturalne definiują jej wygląd do dziś.

Kościół San Remigio po raz pierwszy wymieniono w bulli papieskiej z 1132 roku skierowanej do Litifredo, choć jego mury pochodzą z pierwszej połowy XI wieku. Był kościołem parafialnym do 1341 roku, potem popadł w ruinę, aż w XVI wieku pustelnik Gerolamo Appiani go odrestaurował, dodając zakrystię i kwadratowy portyk upamiętniony tablicą z 1591 roku. W 1908 roku uznany za pomnik narodowy, był restaurowany w latach 1928-1929 i ponownie w 1975 roku.

Nazwa nawiązuje do Remigiusza z Reims, ukazanego na fresku na prawej ścianie prezbiterium z 1533 roku. W XVI wieku mieszkał tu pustelnik Gerolamo Appiani, który pozostawił tablicę z 1591 roku upamiętniającą jego renowacje. Funkcja parafialna zakończyła się w 1341 roku i odtąd budowla nie jest już kościołem parafialnym.

Oratorium ma widok na Jezioro Maggiore i jest dostępne przez cały rok dzięki lokalnym połączeniom drogowym w okolicy Pallanza. Odwiedzający powinni sprawdzić lokalne godziny otwarcia, ponieważ dostęp może być ograniczony w określonych okresach.

Kwadratowa dzwonnica po północnej stronie, o wymiarach zaledwie 2,22 na 1,65 metra, jest starsza od kościoła: jej prosta konstrukcja z otoczaków i tłucznia, zwieńczona czterema biforiami, wskazuje, że wzniesiono ją wcześniej.