Monte Cornagera, Szczyt górski w Lombardii, Włochy

Monte Cornagera to liczący 1 312 m piramidalny szczyt Przedalp Bergamskich w dolinie Seriana, w całości na terenie gminy Aviatico. Jego dolomit został w ciągu tysiącleci popękany wskutek powolnego przesuwania się masywu na zachód, tworząc widoczne dziś ściany i skalne wieże, otoczone u podnóża piargami.

Łacińska nazwa góry, Ruina, odnosiła się do gruzu i potrzaskanych kamieni u jej podnóża. Miejscowa gwara połączyła później corna (ostra skała) i gera (żwir) w obecną nazwę. W 999 roku część mieszkańców Aviatico schroniła się w jej jaskiniach i szczelinach w obawie przed milenarystycznym końcem świata. W 1630 roku inni uciekli tam przed dżumą szalejącą w sąsiednich wioskach; znalezione na górze szczątki ludzkie datuje się na ten okres.

Nazwa pochodzi z miejscowego dialektu: corna (ostra skała) i gera (żwir), po łacińskim Ruina, od gruzu u podnóża. Dwie wieże noszą imiona braci Giuseppe i Innocente Longo oraz Ilaria Garliniego, wspinaczy, którzy tu się kształcili; Leone Pellicioli przyprowadzał tu swoich uczniów.

Zwrócone na południe ściany i turnie skalne to teren wspinaczkowy góry, z drogami od II do V stopnia trudności, uczęszczanymi od początku XX wieku. Góra leży w całości w gminie Aviatico, a na szczyt wchodzi się pieszo; jej piramidalny kształt otwiera widok na dolinę Seriany i Alpy Orobie.

Łacińska nazwa Ruina, poświadczona dla tej góry, oznaczała nagromadzenie gruzu i potrzaskanych kamieni u jej podnóża. Obecna nazwa pochodzi z miejscowego dialektu: corna, spiczasta skała, i gera, żwir, opisując ostre turnie i stożka piargowe otaczające górę.