San Giuliano Church, Kościół neoklasycystyczny w Albino, Włochy.
San Giuliano to neoklasycystyczny kościół w Albino, poprzedzony brukowanym placem dzielonym płytami z kamienia z Sarnico. Skierowana na południe fasada jest na całej długości i wysokości poprzedzona portykiem o trzech stopniach, z czterema murowanymi kolumnami pośrodku i dwoma niższymi bocznymi członami. Wnętrze dzielą na trzy nawy kolumny korynckie malowane na imitację marmuru.
Wzmiankowana w 898 roku jako granicząca z dobrami biskupimi, świątynia została odbudowana w 1460 roku przez Jacopo Lodigiano po pożarze. Rozpoczęta w 1497 roku wieża dzwonna otrzymała iglicę dopiero w 1895 roku. Po epidemii 1630 roku budynek opuszczono, a następnie ozdobiono stiukami i złoceniami ukończonymi w 1731 roku. Neoklasycystyczna fasada powstała w 1892 roku według projektu Antonio Predy.
Kościół jest siedzibą parafii wikariatu Albino-Nembro w diecezji Bergamo. Do XVIII wieku kaplice boczne i prezbiterium służyły jako miejsce pochówku rodzin szlacheckich Albino, a wokół budynku znajdował się cmentarz. Tablica wmurowana nad przedsionkiem głównych drzwi upamiętnia poświęcenie 6 września 1835 roku przez biskupa Carlo Gritti Morlacchi.
Kościół wychodzi na Piazza San Giuliano, cofnięty za brukowanym placykiem podniesionym o trzy stopnie i oddzielonym od placu kamiennymi słupkami. Przed fasadą południową na całej szerokości znajduje się portyk z czterema murowanymi kolumnami. Wejście prowadzi przez portal główny lub dwoje mniejszych drzwi bocznych.
Wieża dzwonna, rozpoczęta w 1497 roku, otrzymała iglicę dopiero w 1895 roku. Od 2012 roku mieści zestaw 18 dzwonów: 15 jest w skali, dwa to półtony (as 3 i e 4), a jeden, h 4, wzywa na msze święte. Pełny zestaw poświęcono 20 października tego roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 147 współtwórców z całego świata.