Monastero di San Pietro in Lamosa, Średniowieczny klasztor w Provaglio d'Iseo, Włochy.

Monastero di San Pietro in Lamosa to średniowieczny klasztor w Provaglio d'Iseo z kościołem o trzech nawach, czterech przęsłach i trzech apsydach oraz wieżą dzwonów i krużgankiem na stronie południowej. Kompleks zawiera również przestrzenie dla imprez kulturalnych i audytorium.

Prywatny kościół feudalnej rodziny de Ticengo stał tu przed 1083 rokiem, gdy Ambrogio i Oprando de Ticengo podarowali go zakonowi kluniackiemu. Bulla Urbana II z 1095 roku potwierdziła San Pietro in Lamosa jako samodzielne przeorstwo, z kościołami w Trigolo i Alfianello jako zależnościami. W 1144 roku opat Ponzio odstąpił kościół S. Gervasio w Clusane pieve Sant'Andrea di Iseo w zamian za roczną opłatę na rzecz Cluny.

Wnętrze pokazuje kolekcje fresków z XII do XVI wieku, w tym cykl Historia Salutis w oratorium Santa Maria Maddalena. Te dzieła sztuki odzwierciedlają pobożność religijną i artystyczne umiejętności, które przez wieki były kultywowane w tym klasztorze.

Kościół został podarowany w 1983 roku parafii w Provaglio, natomiast pozostała część zespołu pozostaje prywatna; jedynie pomieszczenia dawnej Discipliny i kilka małych przestrzeni powierzono Fondazione culturale San Pietro in Lamosa, która je odrestaurowała i organizuje tam działalność kulturalną. Dostęp ogranicza się więc do tych wnętrz i kościoła.

Płaskorzeźbę młodego Attisa, ze skrzyżowanymi nogami i we frygijskiej czapce, znaleziono wmurowaną w ścianę loggii domu Bergomi przylegającego do kościoła. Gabriele Rosa uznał ją za Mitrę, dziś postać identyfikuje się jako Attisa, ślad kultów śmierci i odrodzenia na Nizinie Padańskiej.