Forte di Vigliena, forteca z XVIII wieku w San Giovanni a Teduccio, Neapol, Włochy
Forte di Vigliena to pięciokątna twierdza zbudowana z tufu, wysoka zaledwie sześć metrów, by osłonić się przed ogniem okrętowym, z dwoma frontowymi bokami długości do 35,9 metra każdy. Otacza ją fosa szeroka na dziewięć metrów i głęboka na pięć, a wejście prowadziło przez trójkątny rawelin z parapetem i strzelnicą wartowniczą. W środku były studnia i kazamaty mieszczące refektarz, warsztat broni i skład narzędzi.
Twierdza została zbudowana w XVIII wieku jako fortyfikacja obronna chroniąca Zatokę Neapolitańską przed atakami morskimi. Podczas niepokojów politycznych w 1799 roku stała się miejscem katastrofalnej eksplozji, która zamieniła jej przeznaczenie.
Nazwa fortu pochodzi od Juana Manuela Fernándeza Pacheco, markiza de Villena, wicekróla, który kazał go zbudować w 1702 roku. W czasach Królestwa Obojga Sycylii kadęci szkoły wojskowej Nunziatella ćwiczyli tu artylerię. Alexandre Dumas w eseju o Burbonach neapolitańskich opisał wybuch z 1799 roku; obiekt nadal nie jest udostępniony zwiedzającym.
Twierdza jest obecnie zamknięta dla odwiedzających i poddawana pracom restauracyjnym. Zainteresowani mogą zwiedzać okolicę i obserwować jej strukturę z pobliskich ulic.
Studnia wodna na terenie wewnętrznego dziedzińca zapewniała niezbędne zaopatrzenie, podczas gdy warsztaty umożliwiały naprawy broni i sprzętu wewnątrz twierdzy. Te praktyczne obiekty ujawniają, jak została zaprojektowana do długotrwałej okupacji.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 978 współtwórców z całego świata.