Castello di Venetico, Zamek z XV wieku w Venetico, Włochy

Castello di Venetico to militarna i rezydencjonalna budowla z XV wieku, wzniesiona na szczycie wzgórza, na którym leży frakcja Venetico Superiore. Ma czworoboczny plan z cylindrycznymi basztami w narożach; dostęp od południa prowadzi po schodach, które niegdyś kończyły się zwodzonym mostem, dziś nieistniejącym. Zachowały się mury obwodowe z dwiema basztami po stronie zachodniej i część ganków strażniczych.

Spadaforowie wznieśli zamek w drugiej połowie XV wieku; ich bezpośredni potomkowie noszą nazwiska Monroy i Samonà. Pozostał w dobrym stanie do trzęsienia ziemi w Mesynie w 1908 roku, a bombardowania wojenne przyniosły dalsze zniszczenia. Carmelo Samonà i jego siostra Caterina odrestaurowali go w 1920 roku, Alberto i Antonio Samonà w latach 1958-60; do 1969 roku był letnią rezydencją rodziny Samonà.

Krzyż kaplicy Suwerennego Zakonu Maltańskiego został skradziony wraz z średniowiecznym kamiennym portalem; z kaplicy pozostały tylko ruiny po wschodniej stronie. Dwóch Spadaforów przyjęto do Zakonu: Federico Spadafora e Spadafora 4 marca 1572 roku i Federico Spadafora Moncada 25 kwietnia 1798 roku.

Zamek jest prywatną rezydencją, niedostępną dla zwiedzających, więc ogląda się go z zewnątrz. Na szczyt wzgórza Venetico Superiore wchodzi się od południa schodami, które niegdyś kończyły się zwodzonym mostem, dziś nieistniejącym. Po stronie zachodniej zachowały się dwie cylindryczne wieże i fragmenty ganków obronnych.

Krzyż Suwerennego Zakonu Maltańskiego w kaplicy, związany z rycerzami Federico Spadafora e Spadafora (pasowany 4 marca 1572) i Federico Spadafora Moncada (25 kwietnia 1798), został skradziony wraz ze średniowiecznym kamiennym portalem. Niektóre źródła przypisują projekt architektowi Camillo Camillianiemu, lecz brak na to dowodów architektonicznych i dokumentalnych, a tajnego przejścia do zamku Spadafora nigdy nie znaleziono.