San Tiburzio, Kościół barokowy w Parmie, Włochy

San Tiburzio to kościół barokowy w Parmie o planie w formie krzyża greckiego i ośmiokątnym sklepieniu wieńczącym konstrukcję. Fasada dwupiętrowa jest wyróżniona półkolumnami i kapitelem jońskim definiującymi jej klasyczne proporcje.

Budowa tego budynku rozpoczęła się w 1720 r. pod kierunkiem architekta Edelbertera dalla Nave na terenie wcześniej zajętym przez religijną strukturę z piątego wieku. Projekt ten rozszerzył długą tradycję praktyki duchowej w tym miejscu.

W niszach fasady obok portalu stoją posągi Wiary i Miłosierdzia, a na belkowaniu cztery figury: św. Filipa Neriego, św. Karola Boromeusza, św. Mikołaja i św. Wincentego à Paulo. Wykonał je rzeźbiarz Agostino Ferrarini i w 1885 roku umieszczono je na fasadzie. Wnętrze kryje jego cztery cnoty kardynalne, a Giovanni Gaibazzi namalował Ewangelistów w pendentywach kopuły i Wniebowzięcie na sklepieniu.

Zdesakralizowany kościół przy Borgo Palmia 6A jest własnością gminy i jest zarządzany przez Azienda di Servizi alla Persona del Distretto di Parma (A.S.P. Parma). Nie służy już kultowi; od 2020 roku mieści instalację Florilegium Rebekki Louise Law, więc dostęp zależy od otwarcia wystawy.

Od 2020 roku w pozbawionym sakralnej funkcji kościele znajduje się Florilegium, instalacja site-specific Rebeki Louise Law złożona z ponad 200 tysięcy suszonych kwiatów hodowanych w Irlandii. Kwiaty wiszą w niewielkiej sali na planie krzyża greckiego, pod ośmiobocznym tiburium, i ogląda się je razem z bryłą z 1720 roku według projektu Edelberta dalla Nave.