Church San Nicolò, Kościół romański w Padwie, Włochy

San Nicolò to kościół w Padwie zorientowany wschód-zachód, otoczony budynkami z XIII i XIV wieku. Fasada ma gotyckie arkady i rozetę; kaplica Forzatè (1367) wystaje, połączona łukiem z gotycką dzwonnicą. Wnętrze jest asymetryczne, z czwartą nawą otwartą na południe i sklepieniem z XIV wieku.

Kościół został po raz pierwszy zarejestrowany w 1088 roku i rozwijał się dzięki wsparciu lokalnych mnichów. W 14. wieku dokonano głównych zmian architektonicznych, które znacznie transformowały wygląd budynku.

Kościół przechowuje obraz ołtarzowy z 1777 roku autorstwa Giandomenico Tiepolo, Świętą Rodzinę ze świętymi Franciszką Rzymską i Eurozją, przeniesiony tutaj w 1966 roku. W kaplicy Forzatè znajduje się renesansowy tryptyk z oryginalną ramą, przedstawiający świętych Leonarda i Jakuba wokół Madonny z Dzieciątkiem, dzieło padewskiego artysty z kręgu Belliniego. 14 stacji drogi krzyżowej z emaliowanej miedzi wykonał padewski artysta Paolo De Poli w 1968 roku.

Kościół stoi przy Selciato San Nicolò, na terenie używanym jako cmentarz do czasów napoleońskich. Budowla jest zorientowana wschód-zachód i otoczona konstrukcjami z XIII i XIV wieku, w tym pałacem Montorsi po lewej stronie. Warto wypatrzyć kaplicę Forzatè z 1367 roku, połączoną łukiem z gotycką dzwonnicą, a pod tym łukiem lombardzki portal z drugiej połowy XV wieku z wyobrażeniem św. Mikołaja, Boga Ojca i Zwiastowania.

Kościół kryje organy piszczałkowe Mascioni opus 557, zbudowane w 1941 r. w miejsce XIX-wiecznego instrumentu Pugina i w 1997 r. podczas renowacji umieszczone na wsporniku naprzeciw fasady. Mają dwa manuały po 58 klawiszy i wklęsło-promienistą pedałerię o 30 klawiszach; przenośny stół gry stoi w lewej nawie bocznej.