Chiesa di San Michele, Średniowieczny kościół w Monzy, Włochy

Kościół San Michele Arcangelo stał w centrum Monzy, przy dzisiejszej via Francesco Crispi, i został rozebrany w 1922 roku wraz z przylegającym klasztorem humiliatów Sant'Agata. Wielki fresk pokrywający całą ścianę boczną, zdjęty przed rozbiórką, przedstawiał mszę, w której uczestniczyli Odkupiciel, Dziewica, archanioł Michał z liliowym berłem oraz longobardzki dwór królowej Teodolindy i króla Agilulfa z dziećmi.

Założony według tradycji w 628 roku, w epoce longobardzkiej, San Michele był najstarszym kościołem Monzy po bazylice San Giovanni. Dokument z 903 roku potwierdza jego istnienie. W 1128 roku cesarz Konrad III Szwabski został tam koronowany na króla Włoch przez Anselma V Pusterlę, arcybiskupa Mediolanu. Humiliaci zarządzali nim do rozbiórki w 1922 roku.

Poświęcenie wojowniczemu archaniołowi Michałowi, czczonemu przez Longobardów, potwierdza legendarna fundacja kościoła w 628 r. Fresk zdjęty przed rozbiórką ukazuje dwór longobardzki: królową Teodolindę w płaszczu i koronie, króla Agilulfa oraz ich dzieci Gundepergę i Adaloalda podczas mszy. Od 2004 r. na piazza San Paolo stoi brązowy archanioł Benedetta Pietrogrande’a, trzymający berło z lilią zamiast miecza.

Kościół już nie istnieje: rozebrano go w 1922 roku, aby otworzyć dzisiejszą via Francesco Crispi. Zdjęty ze ściany fresk Mszy jest przechowywany w Museo del duomo di Monza. Na piazza San Paolo, w pobliżu dawnego miejsca, stoi 3,8-metrowy brązowy posąg Archanioła dłuta Benedetto Pietrogrande, ustawiony 29 września 2004 roku.

Kościół rozebrano w 1922, a nie w 1921 roku, aby otworzyć dzisiejszą via Francesco Crispi. 29 września 2004 roku na piazza San Paolo w pobliżu dawnego miejsca ustawiono brązowego archanioła dłuta Benedetto Pietrogrande o wysokości 3,8 metra; depcze smoka i trzyma berło zwieńczone lilią, nawiązując do zaginionego fresku, a nie do tradycyjnego miecza.