Chiesa di San Giovenale, Kościół romański w Orvieto, Włochy

Chiesa di San Giovenale stoi na krawędzi klifu w średniowiecznej dzielnicy Orvieto z kwadratową absydą i bocznym portalem wejściowym. Wnętrze zawiera trzy nawy połączone centralną klatką schodową, która zapewnia dostęp do różnych elementów architektonicznych.

Zbudowany w 1004 roku na miejscu wczesnochrześcijańskiego kościoła, być może na etruskiej świątyni poświęconej Tinii, San Giovenale jest poświadczony jako kościół parafialny w 1028 roku. Napis GUIDO ABAS MCLXX na ołtarzu głównym wskazuje, że w 1170 roku należał do zakonu guillemitów; około 1248 roku mnisi odeszli i kościół wrócił do funkcji parafialnych. Biskup Giuseppe Marsciano konsekrował go ponownie w 1739 roku, a po kasacie franciszkanów w 1860 roku wrócił do diecezji.

Nazwa San Giovenale nawiązuje do wczesnochrześcijańskiego kościoła w tym miejscu, prawdopodobnie z VI wieku. Piętnastowieczna Maestà zwana Madonna del Soccorso, ofiarowana przez rodzinę Ghezzi w XVI wieku, została odnaleziona w XX wieku za srebrną płytą; złote tło i błękitny płaszcz wskazują na późny wzór italo-bizantyński. W baptysterium zachowała się XIV-wieczna fresk Wniebowstąpienia, a wejście zdobią rzeźbione płyty posadzki z IX wieku.

Lokalizacja oferuje widoki na dolinę Paglia, jednocześnie wymagając nawigacji przez różne poziomy, aby w pełni zbadać wszystkie przestrzenie. Odwiedzający powinni się przygotować na nierówne podłogi i strome schody.

Marmurowy ołtarz główny nosi inskrypcję „Guido abas MCLXX”, wskazującą opata Guido i rok 1170, gdy kościół należał do zakonu wilhelmitów. Płyta za ołtarzem wymienia Rainerusa Monachus Gezo, prawdopodobnie fundatora z rodziny Ghezzi, która później ofiarowała Madonnę del Soccorso.