Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Gotycka katedra katolicka w Orvieto, Włochy

Katedra w Orvieto to gotycka bazylika w Orvieto we Włoszech, której ściany zewnętrzne noszą szerokie pasy z czarnego bazaltu i żółtego wapienia. Zachodnia fasada pokazuje duże okno rozety nad centralnym portalem, otoczone złotymi mozaikami i smukłymi kolumnami wznoszącymi się do szczytu.

Budowa rozpoczęła się w 1290 roku za papieża Mikołaja IV po tym, jak miasto chciało stworzyć miejsce dla relikwii z Bolseny. Lorenzo Maitani przejął projekt zachodniej fasady na początku XIV wieku i kontynuował go przez kilka dziesięcioleci.

Katedra jest siedzibą diecezji Orvieto-Todi, która w 1986 roku wchłonęła dawną diecezję Todi. Jej nazwa przypomina dwie świątynie, które zastąpiła na placu, Santa Maria i San Costanzo. Kaplica San Brizio, zwana Nową Kaplicą, przechowuje freski rozpoczęte w 1447 roku przez Beato Angelico i Benozzo Gozzolego, a ukończone w latach 1499-1504 przez Lukę Signorellego.

Katedra stoi na krawędzi wulkanicznego wzniesienia nad miastem, dlatego fasada zachodnia z trzema brązowymi portalami wychodzi na plac. Wnętrze nakrywa drewniana więźba nad trzema nawami; kaplica San Brizio otwiera się przy prawym transepcie, a kaplica Corporale przy lewym. Pięć renesansowych dzwonów nastrojono w Es.

Relikwia spoczywa w tabernakulum wykonanym w latach 1358-1363 przez Nicolę da Siena, prawdopodobnie z Orcagną. Ściany kaplicy ozdobił freskami w latach 1357-1364 Ugolino di Prete Ilario, jedyny artysta, który podpisał cykl. Obrus pochodzi z mszy czeskiego kapłana Piotra z Pragi, który wątpił w transsubstancjację.