Catacombe of San Lorenzo, Katakumby w Rzymie, Włochy

Catacombe di San Lorenzo to podziemny kompleks pochówkowy z wieloma poziomami tuneli, gdzie prostokątne nisze wykute w ścianach zawierały zmarłych. Sieć rozciąga się na różne głębokości i pokazuje, jak ten podziemny cmentarz był systematycznie używany jako miejsce pochówku.

Święty Wawrzyniec został zabity 10 sierpnia 258 roku i pochowany na cmentarzu przy via Tiburtina. Kilkadziesiąt lat później Konstantyn kazał wznieść nad grobem oratorium, a obok wielką cyrkową bazylikę, ecclesia maior. Papież Pelagiusz II (579-590) zastąpił konstantyńskie oratorium bazyliką zbudowaną bezpośrednio nad grobem, ecclesia minor; na początku XIII wieku Honoriusz III przedłużył ją, tworząc dzisiejszą bazylikę, której stała się prezbiterium.

Miejsce pokazuje wczesne chrześcijańskie praktyki pogrzebowe, z ciałami umieszczonymi w niszach ściennych wzdłuż podziemnych korytarzy. Przechodząc przez przejścia, możesz zaobserwować, jak układ odzwierciedla znaczenie religijne, jakie te rodziny przywiązywały do spoczynku blisko świętego Wawrzyńca.

Dostęp do katakumb wymaga wcześniejszych ustaleń poprzez lokalne kontakty, ponieważ wizyty nie są otwarte dla publiczności spontanicznie. Podziemne przejścia są wąskie i ciemne, dlatego noś wygodne buty i przygotuj się na nierówne powierzchnie i ograniczoną przestrzeń.

Relacja Antonia Bosia z 1593 r. w Roma sotterranea opisuje części katakumby, w tym kryptę św. Wawrzyńca, dziś zniszczone lub niemożliwe do odnalezienia; jego tekst pozostaje głównym świadectwem o tych utraconych strefach. W latach 1947-1949 odkryto sanktuaria męczenników Abundiusza i Herenniusza, a wykopaliska Richarda Krautheimera zidentyfikowały ich podziemne sanktuarium, używane jeszcze w średniowieczu.