Sepolcro di Largo Talamo, Starożytny grób rzymski w Tiburtino, Rzym, Włochy.

Sepolcro di Largo Talamo to rzymski pomnik grobowy, ustawiony ponownie przy Largo Eduardo Talamo, w pobliżu skrzyżowania Via dello Scalo San Lorenzo i Via dei Sardi. Travertinowa podstawa ma 5,90 metra z każdej strony i 2,70 metra wysokości; nad nią wznosił się cylindryczny bęben, z którego zachował się fragment gzymsu z wicią akantu. Na podstawie wyryto wymiary IN FR(ONTE) P(EDES) XXXII i IN AGR(O) P(EDES) XX, a pod inskrypcjami biegnie pas motywów w kształcie lwich łap.

Grobowiec należał do rodu Pomponiuszów i był używany od pierwszej połowy I wieku n.e. do III wieku n.e. Został odkryty przypadkowo w 1935 roku podczas wykopalisk przy viale dello Scalo di San Lorenzo, na skrzyżowaniu z via dei Sardi, wzdłuż przebiegu starożytnej via Collatina. Komora grobowa została znaleziona całkowicie zasypana, a bęben został rozebrany z powodu zmiany poziomu ulicy w III wieku n.e. 13 lipca 1943 roku monument został trafiony podczas bombardowania San Lorenzo; po wojnie został odtworzony około 150 metrów od pierwotnego miejsca, przy largo Eduardo Talamo.

Mały ołtarz znaleziony w grobowcu nosi dedykację dla rodziny Pomponiów, prawdopodobnie właścicieli. Ściany wewnętrzne dzieliły pilastry z białego gipsu z czerwonymi detalami, a wnęki zdobiły duże romby na czerwonym tle. W niszach wnęk stały dwa sarkofagi i szkielet.

Pomnik stoi na Largo Eduardo Talamo w dzielnicy Tiburtino i można go osiągnąć lokalnymi liniami tramwajowymi obsługującymi okolicę. Miejsce jest dostępne w ciągu dnia w części mieszkaniowej Rzymu.

Na trawertynowej podstawie dwa napisy podają wymiary grobowca: IN FR(ONTE) P(EDES) XXXII i IN AGR(O) P(EDES) XX, czyli 32 stopy szerokości i 20 stóp głębokości. Szerokość obejmowała przedsionek wejściowy ze schodami obok drzwi. Pod płytami z napisami biegnie pas wiązek zakończonych lwimi łapami.