Bourbon Tunnel, Podziemne stanowisko archeologiczne w Neapolu, Włochy

Tunel Bourbon to podziemny przejazd pod Neapolem, rozciągający się na około 700 metrów, łączący obszar Pałacu Królewskiego z wzgórzem Pizzofalcone. Sieć składa się z kilku korytarzy i komnat, które umożliwiają różne trasy przez kompleks.

Tunel został zlecony w 1853 roku jako ukryta droga ucieczki z Pałacu Królewskiego. Podczas II wojny światowej służył jako schronisko ochronne dla lokalnej populacji.

Miejsce zawdzięcza nazwę dynastii Burbonów, która je zleciła. Wolontariusze, którzy od 2007 roku usuwali gruz, odnaleźli i wystawili zabytkowe samochody i motocykle zajęte przez sądy i składowane tu po wojnie. Pomnik faszystowskiego działacza Aurelio Padovaniego, odsłonięty w 1934 roku i usunięty po 1945 roku, również wydobyto z gruzów w marcu 2010 roku.

Zwiedzanie tunelu wymaga przewodnika, ponieważ oferowane są różne trasy. Zaleca się noszenie wygodnych butów, ponieważ niektóre obszary są wąskie i nierówne.

Tunel przeciął akwedukt Carmignano (1627–1629), nie wstrzymując jego pracy: Alvino zbudował dwa osobne podziemne mosty, którymi woda przepływała nad nowym przejściem. Ferdynand II był tak tym poruszony, że w maju 1855 r. otworzył tunel dla publiczności na trzy dni.