Baptistery of San Giovanni alle Fonti, Baptysterium wczesnochrześcijańskie w Mediolanie, Włochy

Baptysterium San Giovanni alle Fonti zachowało się jedynie jako ruina pod Piazza del Duomo w Mediolanie. Była to budowla na planie ośmiokąta o przekątnej 19,3 m i bokach 7,4 m, a mury zewnętrzne miały 2,8 m grubości. Wzdłuż obwodu znajdowało się osiem nisz, cztery prostokątne i cztery półkoliste, oddzielonych kolumnami z czerwonego porfiru o wysokości 3,6 m.

Budowla powstała w latach 378–397 z inicjatywy św. Ambrożego, gdy Mediolanum było stolicą cesarstwa zachodniorzymskiego. W Wielkanoc 387 r. Ambroży ochrzcił tu Augustyna z Hippony wraz z synem Adeodatem. W VI w. biskup Lorenzo I odnowił wnętrze, a w 1388 r. budynek rozebrano pod budowę katedry.

Baptysterium było zarezerwowane dla mężczyzn, podczas gdy kobiety chrzczono w pobliskim baptysterium Santo Stefano alle Fonti. Ambroży wyjaśniał ośmiokątną planę: siódmy dzień oznacza Prawo, ósmy Zmartwychwstanie i wieczność. Ośmiokąt przypomina także osiem Błogosławieństw.

Pozostałości baptysterium leżą pod placem przed katedrą, a wejście na teren archeologiczny znajduje się wewnątrz Katedry Mediolańskiej. Trasa prowadzi schodami i korytarzami, więc wygodne buty się przydadzą.

Chrzest wykonywano poprzez trzykrotne polewanie wody na głowę, specjalną techniką na tamte czasy. Ta praktyka pokazuje, jak różne były rytuały religijne w przeszłości.