Santo Spirito dei Napoletani, Kościół katolicki przy Via Giulia w dzielnicy Regola, Rzym, Włochy

Santo Spirito dei Napoletani to jednonawowy kościół barokowy przy Via Giulia w dzielnicy Regola, z kaplicami bocznymi i fasadą odbudowaną w 1853 roku przez Antonia Cipollę w stylu neorenesansowym, z rzeźbionym portalem, rozetą i freskiem Pietra Gagliardiego przedstawiającym Ducha Świętego w Chwale. W lewych kaplicach znajdują się Martirio di San Gennaro (1705) Luki Giordana oraz fresk Madonny z Dzieciątkiem przypisywany warsztatowi Antoniazza Romano.

Kościół po raz pierwszy wzmiankowano jako S. Aura in strada Iulia, poświęcony św. Aurei z Ostii, a w XIV wieku nazywano go także Sant'Eusterio. W 1572 roku zniszczony kościół i klasztor przekazano Bractwu Ducha Świętego Neapolitańczyków, które je rozebrało i zbudowało nowy kościół poświęcony w 1574 roku. Został odbudowany pod koniec XVI wieku, przebudowany przez Carla Fontanę na początku XVIII wieku i odrestaurowany przez Antonia Cipollę w 1853 roku. W latach 1934–1984 przechowywał groby Franciszka II Burbona, królowej Marii Zofii i ich córki Krystyny, przeniesione w 1984 roku do Santa Chiara w Neapolu.

Kościół był ważnym miejscem spotkań dla Neapolitańczyków mieszkających w Rzymie i odzwierciedla ich więzi z małą ojczyzną. Można w nim zobaczyć, jak wspólnota zachowała swoją tożsamość i wiarę przez wieki.

Kościół znajduje się na Via Giulia 34, w niewielkiej odległości od innych atrakcji w zabytkowym centrum. Odwiedzający mogą wejść w ciągu dnia, chociaż godziny otwarcia mogą być ograniczone w niektóre dni.

Kościół przechowywał szczątki Franciszka II, królowej Marii Zofii i ich córki Krystyny Pii, zmarłej w wieku trzech miesięcy i pochowanej tam od 1870 r. W 1984 r. uroczysta ceremonia przeniosła trzy ciała do Santa Chiara w Neapolu.